Alter Ego

Μία μέρα μετά από τα γενέθλια μου, έχω ραντεβού με τον ψυχίατρο.
Τι ήταν πριν γίνει ψυχίατρος; Ζητιάνος στο μετρό!
Μετρούσε περαστικούς και όταν πέρασα εγώ,
που ήμουν στρογγυλό νούμερο, μου έβαλε τρικλοποδιά!
Έπεσα πάνω σε μία καθαρή γραβάτα και λερώθηκα ολοσχερώς..

Από τότε όταν βλέπω γραβάτα,
κάνω κύκλους γύρω από τον εαυτό μου γιατρέ!
Και μέσα σε αυτό τον κύκλο των χαμένων ποιητών,
Βρίσκω λέξεις ορφανές που με φωνάζουν μπαμπά!

Ο ψυχίατρος δε κάθεται σε καρέκλα.
Έχει ανέβει σε ένα κλαδί στην αυλή και με ακούει προσεχτικά.
Η ελευθερία, του έχει μείνει στίγμα,
από τότε που ζητιάνευε τα τετράχειρα δίποδα!

Σας είπα ότι ο ψυχίατρος μου είναι τρελός;
Αλήθεια! Μια μέρα τον είδα να τρώει ετικέτες.
Από αυτές που βάζουν την αξία στα προϊόντα.
Τρώω αξία, παίρνω αξία! Μου είπε..

Όταν τελειώνει η επίσκεψη, δε μου ζητάει πολλά εφτά!
Λίγα Θαύματα, αμαρτήματα & ψυχές..
Είναι ο μοναδικός ψυχίατρος που σπούδασε στον ουρανίσκο μου.
Πήρε υποτροφία από το σάλιο μου.
Έκανε μεταπτυχιακό στην αριστερή βαλβίδα της καρδιάς μου.
Και το γραφείο του το άνοιξε δίπλα από ένα καινούριο νεκροταφείο!
Με μία τεράστια ταμπέλα έξω..
«Δέχομαι μόνο νεκρούς»

Από τότε που γεννήθηκε μισούσε τους ζωντανούς.
Αφού να φανταστείτε  τον γιατρό που τον έβγαλε από την μήτρα,
Τον ανάγκασε να τον βγάλει χωρίς γάντια!
Ήταν μέσα στους όρους ώστε να δεχτεί να βγει έξω..
Άλλος ένας όρος ήταν ο εξής:

Να γνωρίσει εμένα..