Alter Ego

alt


Alter Ego

Μία μέρα μετά από τα γενέθλια μου, έχω ραντεβού με τον ψυχίατρο.
Τι ήταν πριν γίνει ψυχίατρος; Ζητιάνος στο μετρό!
Μετρούσε περαστικούς και όταν πέρασα εγώ,
που ήμουν στρογγυλό νούμερο, μου έβαλε τρικλοποδιά!
Έπεσα πάνω σε μία καθαρή γραβάτα και λερώθηκα ολοσχερώς..

Από τότε όταν βλέπω γραβάτα,
κάνω κύκλους γύρω από τον εαυτό μου γιατρέ!
Και μέσα σε αυτό τον κύκλο των χαμένων ποιητών,
Βρίσκω λέξεις ορφανές που με φωνάζουν μπαμπά!

Ο ψυχίατρος δε κάθεται σε καρέκλα.
Έχει ανέβει σε ένα κλαδί στην αυλή και με ακούει προσεχτικά.
Η ελευθερία, του έχει μείνει στίγμα,
από τότε που ζητιάνευε τα τετράχειρα δίποδα!

Σας είπα ότι ο ψυχίατρος μου είναι τρελός;
Αλήθεια! Μια μέρα τον είδα να τρώει ετικέτες.
Από αυτές που βάζουν την αξία στα προϊόντα.
Τρώω αξία, παίρνω αξία! Μου είπε..

Όταν τελειώνει η επίσκεψη, δε μου ζητάει πολλά εφτά!
Λίγα Θαύματα, αμαρτήματα & ψυχές..
Είναι ο μοναδικός ψυχίατρος που σπούδασε στον ουρανίσκο μου.
Πήρε υποτροφία από το σάλιο μου.
Έκανε μεταπτυχιακό στην αριστερή βαλβίδα της καρδιάς μου.
Και το γραφείο του το άνοιξε δίπλα από ένα καινούριο νεκροταφείο!
Με μία τεράστια ταμπέλα έξω..
«Δέχομαι μόνο νεκρούς»

Από τότε που γεννήθηκε μισούσε τους ζωντανούς.
Αφού να φανταστείτε  τον γιατρό που τον έβγαλε από την μήτρα,
Τον ανάγκασε να τον βγάλει χωρίς γάντια!
Ήταν μέσα στους όρους ώστε να δεχτεί να βγει έξω..
Άλλος ένας όρος ήταν ο εξής:

Να γνωρίσει εμένα..



52% (Birthday)

alt


Φυσάω και ανάβουν τα κεριά.
Απόψε εγώ είμαι πρωταγωνιστής σε αυτό το σουρεάλ πάρτυ..
Απόψε που οι τούρτες μου δένουν τα κορδόνια για μην σκοντάψω..

Να γράψω όμως τι; Για τα χρόνια μου στη γη;
Σας είπε κανείς ότι είμαι εδώ μαζί σας;
Δε με καλέσατε ποτέ στην γήινη γιορτή σας..

Θα γράψω για την μητέρα μου, που δεν θήλασε ποτέ πειρασμούς..
Αλλά εμάς τα 3 παιδιά της, που ενώ οι άλλοι 2 γίνανε άνθρωποι,
εγώ αποχώρησα από τον πλανήτη όταν είχα ήδη μονοψήφιο αριθμό ηλικίας.

Θα γράψω για τον πατέρα μου, που ενώ το 24ωρο τον έπιανε κεφαλοκλείδωμα,
εκείνος δούλευε σαν σκυλί 3 και 4 δουλείες για να μας φέρνει τροφή!
Το δικό μου πιάτο το έδινα στα αδέρφια μου! Εγώ τρεφόμουν πάντα από ιδέες..

Θα γράψω για τον μεσαίο αδερφό μου,
που κάποτε σε μία κατασκήνωση,
ενώ εγώ είχα ξοδέψει σε καραμέλες όλα μου τα χρήματα,
εκείνος έκανε μία κίνηση και μου έδωσε ένα σακουλάκι πατατάκια!

Θα γράψω για τον μικρό μου αδερφό,
που κάποτε τον κοίμιζα στην αγκαλιά μου
και αν τυχόν ξυπνούσα και έβλεπα ότι δε με είχε αγκαλιά,
τον ξυπνούσα με την μία για να με αγκαλιάσει..

Αρκετά με την οικογένεια μου και το αίμα μου.
Ας μιλήσουμε για το σάλιο μου τώρα!

Συστατικά:
Ελευθερία 8%
Μελαγχολία 11%
Ύπνος 02%
Έμπνευση 16%
Πανικός C 4%
Αλήθεια 10%
Νερό 1%



2 μήνες μεταπρίν..

alt


Έπιασε μπόρα, όπως έπιασε από το λαιμό κάποτε εμένα ο Αχιλλέας.
Μου εξήγησε πως το αδύνατο μου σημείο είναι η φωνή μου.
Όποιος με αναγκάσει να την εκτρώσω, θα γίνει ο Βολτέρος μου..
Τέρμα μετά οι πεζές βόλτες..
Ευχές που έχουν το ίδιο χρώμα με σένα,
πέφτοντας από τον ουρανό λένε αντίο στο Θεό!
Ευχές με ονοματεπώνυμο!
Δε χωράνε άλλες στην αυλή μου και πρέπει να διαγράψω μνήμες..
Μνήμες που γεννήθηκαν αναγκαία για να ταΐσουν τον εγωισμό μου!
Ένας κρίνος με κοιτάζει σαν λαθρεπιβάτης και αρχίζω να εγκυμονώ..
Δε προλαβαίνω ποτέ να χαρώ μια εγκυμοσύνη όμως.
Γεννάω πάντα πριν κυοφορήσω!

Στην δική μου παρέλαση οι θηλυκές λέξεις φοράνε παντελόνι.
Και οι αρσενικές μακριά φούστα και έντονο κεραμιδί κραγιόν στα 1.000.
Ο κόσμος γελά με αυτές και αυτές χειροκροτούν το νεκροταφείο πλήθος..
Σημαιοφόρος η λέξη εκείνη που δε λέει να φύγει από τον ουρανίσκο μου!
Ενώ πίσω πίσω θα διακρίνεις φοβισμένη την λέξη με τις λιγότερες εκρήξεις!

Δεξιά οι επίσημοι με λεξοκτόνα βλέμματα προσπαθούν να χαλάσουν την γιορτή!
Η γιορτή γιορτή δεν έχει αλλά αυτοί δε το γνωρίζουν!
Εκείνη η λέξη που μου έχει αδυναμία αντί να γυρίσει το κεφάλι δεξιά,
Το γύρισε 25 φορές και αυτοκτόνησε μπροστά τους.
Επειδή είχε βαρεθεί να τους βλέπει λυπημένους..

Ένας εκφωνητής έγχρωμος ανακοίνωσε τον ερχομό μου.
«..Κυρίες και κύριοι αυτή την στιγμή περνάει από μπροστά σας,
Η αιτία το να καταστραφεί ο πλανήτης και να γίνει καλύτερος..»

Χαμογέλασαν οι γονείς μου που ήταν όρθιοι,
κάτω από μία ιερόδουλη λάμπα του δήμου.
Ενώ αυτή συνέχιζε να προκαλεί τους αθώους,
με τους μελαγχολικούς οργασμούς..

Τελικά η γιορτή σταμάτησε απότομα,
Όταν ένα άγαλμα της πλατείας άρχισε να κυνηγά τις λέξεις μου..
Το πλήθος δε τρόμαξε από την ξαφνική ζωή του αγάλματος,
Αλλά από την συνειδητο-ποίηση του ότι δεν υπήρχαν άλλες ζωντανές λέξεις εκεί,
εκτός από τις δικές μου που τις είχα κερδίσει,
εκείνο τον Μάη του '78 μέσα σε μία Πανάγια μήτρα..

Τελικά αυτός ο Μάρτης είναι ο πιο Μάης Μάρτης που έζησα ποτέ..
Αδύνατος και δυνατός..




Βά όπως Βασιλιάς..

Γραμμένο για τον Βά που πέθανε 11 Φεβρουαρίου 2010.

alt

Θυμάμαι πάντα στα παιδικά μου χρόνια,
ότι υπήρχαν ήχοι συγγενών σου στους χώρους μου..
Ακούγοντας τους καθημερινά, μου έκαναν λύση εγκεφάλου και μεγάλωσα ελεύθερος..
Εσένα σε γνώρισα στην πόλη. Της αγκαλιάς και της όπισθεν.
Μου έκανες αμέσως κλικ!
Ήχος από μπουκάλι που λέει αντίο στο πώμα και καλώς ήρθες στα κύτταρα!
Σου πήρα και παρέα. Δεν ήθελα να είσαι και μητέρα μαζί.
Όποτε σε παρατηρούσα μου μάθαινες τι σημαίνει να γλιστράς σε ζαχαρωτά πρωινά.
Τι σημαίνει αγάπη και σε ποιο συρτάρι πρέπει να μπαίνει τα βράδια.
Όχι σε εκείνο με τα εσώρουχα. Σε εκείνο με τα εσώψυχα!
Την κοιτούσες όπως κοιτάει ένας τυφλός το σκοτάδι. Συνέχεια!
Την πλησίαζες με πλάγια βήματα και όχι πλάγια βλέμματα.
Όταν διψούσες σου έφτανε να την βλέπεις να πίνει νερό.
Γινόταν η δίψα σου Ελύτης.
Και το Μονόγραμμα της προπονημένο καλά.
Αισθησιονίκης πάντα με το χρυσό μετάλλιο να γίνεται,
άλλοτε σιωπή και άλλοτε σ'αγαπώ!
Μου διδάξατε τι σημαίνει φροντίδα και παγίδα.
Να παγιδεύεις την αγάπη σε μισό μέτρο κλουβί.

Μου λείπεις μα ξέρω πως μου θεράπευσες την ισόβια  αμνησία μου.
Το ξέρω ότι δε έφυγες. Δεκάδες πεταλούδες έγινες.
Γι'αυτό κάθε μεσημέρι με περιμένει μία όταν γυρίζω σπίτι.

Τώρα το ταίρι σου μου μαθαίνει τι σημαίνει μοναξιά και θλίψη.
Τι συμβαίνει όταν αυτά τα δύο κάνουν παρέα.
Γεννάνε διάφορα τικ περίεργα! Και σου αλλάζουν την φωνή.

Με ένα πουλί που γαβγίζει ζω από χθες.
Από χθες που πέθανε μια συλλαβή μου.
Η πρώτη μου!


2 ευκαιρίες..

alt


Θυμάσαι πως γνωριστήκαμε;
Όταν το (ήχο) χρώμα μου μπήκε στο μυαλό σου..
Από τότε την έβαψες!

Όμως δε θα γράψω για σένα αυτή την νύχτα.
Θα γράψω για μας!

Είσαι μικρότερο παιδί από μένα αλλά εγώ μεγαλύτερο πιτσιρίκι..
Έχουμε ανταλλάξει τόσες λέξεις,
όσες και οι υποσχέσεις των γραβατωμένων Σπαρτιατών!
Φοράς τις ιδέες μου!
Συνεχίζεις να σκέφτεσαι εσύ για μένα όταν αποκοιμιέμαι!
Θυμάσαι εσύ για μένα αυτά που ξεχνάει η γλώσσα μου!
Εγώ για σένα θυμάμαι αυτά που θυμάται η καρδιά μου!
Αν και η αμνησία μου έχει τόσες προηγούμενες ζωές όσες εγώ..
Δε ξεχνάει να με ακολουθεί παντού!

Όταν πρώτο άκουσες ότι φοβάμαι τον Θάνατο, τρόμαξες!
Γιατί εσύ γνωρίζεις πως τον Θάνατο τον είχα 30 χρόνια για καθαρίστρια!
Να μου καθαρίζει αυτά τα 3 γράμματα που πετούσα συνέχεια στο πάτωμα..
ΖΩΗ!

Αυτή την στιγμή που μιλάω ακούω το «Βροχή» και βρέχει..
«Μη φοβάσαι τίποτα, είμαι εδώ να μπω μπροστά απ'τη σφαίρα»
Λέει το τραγουδάκι..
«Μη φοβάσαι τίποτα» Μου λες εσύ τώρα!
Τον Θάνατο ναι τον φοβάμαι!
Γιατί φοβάμαι ότι λυπάμαι..

Και φοβάμαι πολύ τους Ηλίθιους.
Με κεφαλαίο το Ήτα όπως η Ήττα!

Δε με φοβίζει να χάσω ένα μηδέν 1-0 από τον Θάνατο.
Ακόμα και τώρα να μου χτυπήσει το κουδούνι θα τον κεράσω μελομακάρονο!
Δε με φοβίζει αν μου πει ότι ο χρόνος μου τελείωσε!
Γιατί ο χρόνος μου έχει κολλήσει σαν cd κατεστραμένο,
που παίζει συνέχεια την ίδια ατάκα!
« Έζησα »

Αυτό που με φοβίζει είναι πως ο Θάνατος δεν είναι ένας.
Είναι 2 και τους πάμε βόλτα στο καθημερινό Λούνα παρκ..
Και ο μπαγάσας δε λέει να ξεφύγει σα τα μπαλόνια.
Έχει γίνει προέκταση της γραμμής της ζωής στην παλάμη μας..

Υπάρχουν μόνο δυο ευκαιρίες!
Να μουντζώσουμε τον Θεό!
ή
Να με αγαπήσεις για πάντα..
Γλιτώσαμε ήδη!




(Put) Άννα φοβία χρόνια πολλά

alt


Δεν είναι Σάββατο σήμερα.
Είναι η μέρα που θα μιλήσω για τους φόβους μου..
Για αυτά που φοβήθηκα και για τα άλλα.
Για τα άλλα που δε φοβήθηκα.
Για αυτά που φόβισα.

Με φοβάται ο θάνατος!
Μου χτύπησε την πόρτα αρκετές φορές.
Αλλά σα τα πιτσιρίκια,που χτυπάνε τα κουδούνια και μετά τρέχουν!
Τον έβλεπα απ'το παράθυρο να τρέχει,
σαν θανατοποινίτης που ξέφυγε απ'την ηλεκτρική καρέκλα.
Με λερωμένα και άνοστα βήματα απομακρυνόταν.
Δεν είχε γεύση η ζωή του.
Προσπαθούσε να κλέψει τις γεύσεις άλλων.
Ούτε είχε καθάριες στιγμές.
Μαύρες όλες.
Ποτέ δε μου έκλεψε ούτε λίγο χρώμα.
Μα είχε βρει τρόπο να μου κλέβει.
Ρουφούσε χρώμα από τις ζωές αγαπημένων προσώπων!
Το ξέρει όμως,ότι μια μέρα που θα έρθει να μου χτυπήσει το κουδούνι,
το ένστικτο μου θα μου έχει χτυπήσει το μέσα μου κουδούνι.
Και θα τον περιμένω με ανοιχτή την πόρτα.
Αν τολμήσει και πατήσει το λευκό πλακάκι μου, πέθανε!

Φοβάμαι τους ανθρώπους που «πουλάνε»
Γιατί έχω και εγώ την τιμή μου.
Την οποία ποντάρουν άλλη για μένα σε καζίνο.
Την χάνουν και μετά γίνονται φιλαράκια με τοκογλύφους!
Χάνουν και αυτούς και μετά γίνονται κολλητοί με μένα.
Και θα σας πω ακριβώς τι νιώθω εκείνη την στιγμη.
Σαν ένα κορδόνι που δεν έδεσε κανείς σωστά.
Και πάντα λυνόταν.
Και πάντα λυπημένο σερνόταν στις λάσπες.
Και βρώμικο ευχόταν κάποιος να το δέσει σφικτά!

Δε φοβήθηκα ποτέ την αλήθεια.
Την είχα φυλακτό από μικρός.
Δεν θυμάμαι ποιος μου την χάρισε.
Αλλά θυμάμαι πως ήταν ένας τύπος με μεγάλο μουστάκι.
Και δίπλα του μια γυναίκα με μεγάλη καρδιά!
Ίσως ήταν οι γονείς μου!

Φοβάμαι όταν χτυπά ένα τηλέφωνο και στην μεταφέρουν.
Εκτελούνται μεταφορές «η κακή είδηση»

Με φοβούνται οι περισσότεροι άνθρωποι.
Τους κοιτάζω τόσο βαθιά,
που φοβούνται την ανάσταση που τους προσφέρω απλόχερα.
Φοβούνται το άγγιγμα μου που είναι φερμένο από άλλο γαλαξία..
Και ότι αγγίζει το κανει να αναπνέει!
Το κανει να κρατάει την ανάσα του όταν πρέπει.
Για να γίνει μεγαλύτερο το μακροβούτι στο «εντος»
Και να βρούνε επιτέλους εκείνο το περίεργο και σπάνιο κοχύλι.
Με το τόσο απλό ονομα.
ΖΩΗ!

Τη ζωή δεν τη φοβήθηκα ποτέ.
Αν και μου κανει συχνά φοβιστικές γκριμάτσες.
Μα γίνεται να φοβηθώ ένα παιδί;
Που προσπαθεί να τρομάξει κόσμο..
Δεν είμαι ο κόσμος.
Και γι'αυτό δε θα με τρομάξει ποτέ!

Φοβάμαι!
Κάθε φορά που τελειώνει αυτό που γράφω..
Με φοβάται η επόμενη αρχή..
Και τη νιώθω να πλησιάζει..



Η 17 Νοεμβρίτσα κι ο καθημερινός οίκος..

Το χαρίζω σε κάθε καρδιά που σταμάτησε,
επειδή κάποιοι το παίξαν καρδιολόγοι..

alt

Μία (1) Δημοκρατία με κυνηγάει..
Δύο (2) ατάκες με κάνουν γαργάρες.
Εδώ πολυτεχνείο! Εδώ πολυτεχνείο!
Τρεις (3) σωματοφύλακες γλιτώνουν από αποκεφαλισμό,
εκείνο το σπίρτο που θα βάλει φωτιά στα μυαλά σας..
Μία στάση εδώ να κατέβω! Μια στάση παρακαλώ!
Στα τέσσερα..
Στα τέσσερα (4) σου κόβουν τον πλανήτη.
Περιμένεις κέρασμα;
Πάρε πέντε (5).
Μπάτσοι έξι (6) ψάχνουν τον Αλέξη.
Τα εφτά (7) θαύματα του κόσμου,
κάνουν χειμωνιάτικα, ηλιοθεραπεία στην Τήνο!
Σε οχτώ (8) δόσεις αγοράζεται από το κατάστημα μας τον Ουρανό!
Ξύπνα Έλληνα ξύπνα!
Εννιά (9) έχει ο μήνας..
Το δέκα (10) το καλό περιμένεις;
Έντεκα (11) νύχτες να ζήσω μαζί σου..
Σαν 1001 νύχτες χωρίς τα κουλούρια!
Δώδεκα (12) κι ούτε ένα τηλεφώνημα.
Εκτός από ένα που δεκατρείς (13) με πήραν ανώνυμα..
Δεκατέσσερις (14) ώρες ζωή ακόμα κύριε Ευαγγελίου.. Μου είπαν!
Μέχρι τα δεκαπέντε (15) ζεις, τους είπα στην Ελλάδα..
Έζησα τα διπλά οπότε βάλε ένα διπλό! Δυόσμο..
Μπάτσοι Δεκαέξι (16) κυνηγάνε έναν Αλέξη..
17 Νοέμβρη!



Νήματα νοήματα..

alt


Ζω σε ένα μικρό δωμάτιο που εμένα,
μου φαίνεται μεγαλύτερο απ'τον πλανήτη σας..
Έχω χάσει τα λογικά μου εδώ μέσα και δε τα βρίσκω με τίποτα!
Φταίω εγώ βέβαια, γιατί ποτέ δε δήλωσα εξαφάνιση!
Αν τα βρείτε, κρατήστε τα..

Θέλω να συνεχίσω να είμαι, αυτό που δεν είμαι.
Να βγάζω φωτογραφίες τον εαυτό μου, μπροστά από μικρόφωνα.
Που μοιάζουν με λεκάνη και ξερνάω τα 10άρια με τόνο, που πήρα μικρός.
Εσύ τραβάς τον εαυτό σου φωτογραφίες με ένα στηθόδεσμο
και τον κοτσάρεις στο facebook.
Έχεις δεσμούς με το στήθος σου, αφού δεν έχεις με το μυαλό σου..
Μα τα παράπονα σου όχι σε μένα.
Στους γονείς σου που σε γέννησαν ΜΙΚΡΗ!

Εμένα τα δικά μου «παιδιά» μεγάλωσαν πριν γεννηθούν.
Κρίμα που «η σκέψη» δεν είναι κάτι κολλητικό!
Θα σε κολλούσα ευχαρίστως αλλά εσύ είσαι κολλημένη.
Με τους 810 φίλους σου στο facebook.
Φίλη με την «νοηματική» δε θα γίνεις ποτέ..
Γιατί δεν είσαι κωφάλαλη.
Ακούς παραμύθια.

Το αγαπημένο σου, είναι εκείνο που ένα μαύρο σουτιέν,
με μπόλικο μακιγιάζ στην μούρη, περιμένει το κλικ,
να παγώσει ο χρόνος και να μείνει στην ιστορία..
Ως η καλύτερη φωτογραφία με διαφορά στήθους..

Όχι δεν είσαι κωφάλαλη.
Αλεξάνδρα είσαι!

Ξέρεις τι σημαίνει το ονομά σου;
Είναι αυτή που υπερασπίζεται τους άνδρες.
Γιατί εσύ μπορεί να μην μεγάλωσες, αλλά μεγάλωσαν οι νταβατζήδες σου..
Πόρνη από τόσο μικρή γαμώτο;
Μόνο αυτό είχες όνειρο;
Τουλάχιστον το πραγματοποίησες..
Μπράβο και να σου πω κάτι;
Όχι δεν είσαι κωφάλαλη.
Μιλάς χωρίς να λες τίποτα..

Ούτε εγώ θα πω άλλα, γιατί δε προλαβαίνω..
Τρέχω!
Να κόψω τα νήματα..

Αυτή την νύχτα αγόρασες τις Πιό μολυσμένες μου λέξεις.
Μετά την απομάκρυνση εκ του λεξικού μου ταμείου,
ουδέν λάθος αναγνωρίζεται..



Καρδιά πιτσιρίκι..

alt

Μια κόλλα χαρτί έχω απέναντι μου γυμνή και προς τύχη!
Αριστερά μου μία κούπα γεμάτο μελάνι που θα το πιώ μονορούφι!
Δε μου αρέσει η γεύση του αλλά ο γιατρός μου έχει πει,
να πίνω κάθε βράδι ένα ποτήρι..
Να το κάνω αν τουλάχιστον δε θέλω να γίνω καλά ποτέ!
Ναι γιατρέ μου του είπα. Δε θέλω να γίνω καλά ποτέ..
Θέλω να μείνω έτσι όπως είμαι τώρα.
Τρελός και άσχημος.
Αδύνατος και αχόρταγος.
Κλειδί και φτυάρι.

Και ξεκινώ να γράφω για την καρδιά μου.
Που είπε την πρώτη της λέξη αργά..
Στα 7 της.. Δευτερόλεπτα!
Στο σχολείο οι δάσκαλοι,της έλεγαν να μην χτυπάει τόσο δυνατά.
Γιατί ο ήχος της κάλυπτε το κουδούνι και το τουουουτ..
Από το καρδιογράφημα της παιδείας!
Αλλά αυτή συνέχιζε να χτυπάει! Το σύστημα αλύπητα..

Η καρδιά μου ερωτεύτηκε έως τώρα πολλές φορές..
Πρώτος της  ήταν ο Νάυλον!
Ένας τύπος έξω καρδιά!
Μετά ερωτεύθηκε τον Λουναπάρκο!
Της γνωστής οικογενείας «Μάρκες»
Λίγο πιο μετά τον Kαραμέλα!
Με τα γλυκά αστεία του,που την έκανε να χαμογελάει συνέχεια..
Με τις πετιμέζι ιστορίες του,που την κρατούσαν ζωντανή.
Αργότερα γνώρισε τον Βαγγέλη που ήταν και ο τελευταίος πρώτος της..

Μέχρι εδώ σαν παραμύθι η ζωή της..
Αλλά τώρα ξεκινάει η ιστορία!
Στα 31 της..
Που κέρδισε ένα εισιτήριο,
για νοσοκομείο κάποια στιγμή και πήγε..
Ο γιατρός που την εξέτασε της το είπε καθαρά!
Χωρίς οίκτο και χωρίς καμία παύση..

Καρδιά μου!
Δεν μεγάλωσες καθόλου!



Φτού & (δε) βγαίνω..

alt


Στην κοιλιά της μαμάς είμαι ακόμα και φοβάμαι να βγω..
Δε βλέπεις τι γίνεται εκεί έξω;

Οι άνθρωποι πυροβολούν πεταλούδες και ανασταίνουν Ιούδες..
Στην περίοδο των εκπτώσεων αγοράζουν ο ένας τον άλλον.
Τα Χριστούγεννα βάζουν δέντρο ζωντανό στο σαλόνι.
Σαν μωρό γεμάτο volt που στέκεται ακίνητο σε νεκροταφείο.
Στην Ανάσταση κλέβουν το φως από τους διπλανούς.
Και την επόμενη μέρα ακριβώς χαρίζουν το σκοτάδι τους σε ένα ζωάκι που γυροφέρνει..

Την ημέρα των ερωτευμένων θυμούνται πως υπάρχουν και λουλούδια.
Αργότερα θυμούνται πως υπάρχει και νερό.
Μετά θυμούνται πως χωρίς το νερό δε ζουν, αλλά χωρίς τον έρωτα άνετα!
«Άνθρωποι καταδικασμένοι να ζουν σαν άνθρωποι»
Είπε κάποτε κάποιος πιτσιρικάς!

Στην κοιλιά της μαμάς είμαι αυτή την νύχτα και φοβάμαι να βγω..
Δε βλέπεις τι γίνεται εκεί έξω;
Οι άνθρωποι βάζουν στα όνειρα γραβάτες και τα ταίζουν με σαλάτες..
Όμως τα όνειρα είναι σαρκοφάγα!
Τρέφονται το ένα με το άλλο..
Σαν εμένα! Που τρέφομαι από εμένα!
Με τρώω με καταπίνω και με φτύνω!

Στην κοιλιά της μαμάς είμαι απόψε!
Μία μαμά με 3 ΜΑ!
Μάγισσα - Μαθήτρια - Μαγείρισσα
Έχει καταπιει  πολλά από το '58
Πλύση στομάχου της κάνανε πριν λίγο..
Και όταν διαλέξω να βγω θα είμαι ολοκάθαρος!

Μέχρι τότε στην κοιλιά της μαμάς θα είμαι ακόμα και θα φοβάμαι να βγω..
Δε βλέπεις τι γίνεται εκεί έξω;



Μηλό μπαμπά..

alt


Αγόρασα το τίποτα σου σε τιμή ευκαιρίας..
Το έκανα κάτι!
Του έδωσα ανάσα απ'την ανάσα μου
και νερό απ΄το σ'αγαπώ μου..
Χορδές απ'τις χορδές μου και Ω μέγα απ΄τα ωάρια.
Το κοίταξα κατάματα και του ψιθύρισα παραμύθια.
Παραμύθια διαδηλωτές,κατά του εγώ!
Με ένα πανό που τα (α)γράμματά του γλίστρησαν
και τρέχουν σε άλλη διαδήλωση..
Σε εκείνη που οι διαδηλωτές δε ξεπερνούν το 1.5 μέτρο.
Όχι γιατί είναι νάνοι,αλλά γιατί είναι παιδιά που σιχαίνονται το νάνι νάνι.
Θέλουν να είναι ξύπνια εκείνη την νύχτα,
που ο Θεός θα κατεβεί στην Γη και θα μοιράσει κλειδιά..
Κλειδί του Παραδείσου!
Έτσι με φώναζες όταν ήσουν μέσα στην αγκαλιά μου..
Όμως εγώ δε ξέρω τι είναι Παράδεισος.
Ίσως γιατί δεν έκανα ποτέ παρέα με φίδια!
Κι αν αναρωτιέσαι γιατί κρατάω στα χέρια μου το απαγορευμένο μήλο..
Είναι γιατί πριν λίγο μόλις είπε την πρώτη του λέξη.
Μπαμπά!



Δύο χιλιάδες εβδομήντα οκτώ (2078)

Ένα διήγημα που έγραψα Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009,
με αφορμή τον διαγωνισμό διηγημάτων με όριο λέξεων 555 λέξεις,
για το 5ο φεστιβάλ επιστημονικής φαντασίας στην Ερμούπολη Σύρου.
Οι 11 συγγραφείς ανέδειξαν καλύτερο διήγημα το "2078"
Απλά σας ευχαριστώ!

alt

Ντρίιιιιννννν!!! Χτύπησε το κουδούνι!
Έβαλε κάτω ένα καθηγητή και τον χτύπησε αλύπητα!
Τον ξυλοφόρτωσε χωρίς κανένα οίκτο!
Ξέρεις ποιον καθηγητή ε;
Αυτόν με το χάρακα στο χέρι και την τσίχλα στο στόμα..
Βρισκόμαστε στο 2078.
Εκατό χρόνια μετά την γέννηση μου.
Εγώ δεν είμαι ζωντανός. Ευτυχώς!
2078.
Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα.
Οι γονείς δεν έχουν όνειρο τα παιδιά τους να γίνουν δικηγόροι,
διότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη..
Ούτε γιατρούς τα θέλουν αφού δεν υπάρχει υγεία. 
Τα θέλουν σκουπιδιάρηδες. Η εργασία του μέλλοντος.
Σε έναν πλανήτη γεμάτο σκουπίδια. 2078.
Τα παιδιά κακοποιούν τους μεγάλους.
Παίρνουν το αίμα τους πίσω για τα προηγούμενα χιλιάδες χρόνια.
Βάζουν τους μεγάλους για ύπνο το μεσημέρι με το ζόρι.
Και το βράδι τους κλείνουν την τηλεόραση και τους φωνάζουν
"ώρα για ύπνο aύριο θα ξυπνήσετε πρωί. Έχετε δουλείο"
2078.
Δεν υπάρχουν μπαλόνια.
Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάσα για χάσιμο.
Αλλά ακούστε τι συνέβη μια Παρασκευή σαν αυτή.
Παρασκευή και 16.
Ότι πιο γρουσούζικο για το 2078.
Ένα μικρό κοριτσάκι κλαίγοντας έτρεχε στον δρόμο
(το ξέρω πως σας είπα πως εγώ τότε ήμουν νεκρός)
Αλλά δε το ξέρετε πως ο Θεός αφήνει τους νεκρούς,
κάθε εκατό χρόνια από την γέννηση τους,
να κάνουν βόλτα στην γη για ένα 7λεπτο;
Αναρωτιέστε τι γίνεται στην περίπτωση,
που κάποιος είναι εκατό και ήδη ζωντανός;
Καλά δε ρωτήσατε ποτέ κάποιον;
Μα έτσι κι αλλιώς δε θα σας έλεγε.
Είναι μυστικό παντοτινό αυτό. Αλλά εγώ θα σας το πω.
Όχι γιατί είμαι ρουφιάνος.
Αλλά γιατί με αυτό τον τρόπο,
θα κερδίσω άλλο ένα 7 λεπτο στην γη. 
Όταν στα 100 είσαι ζωντανός,
ξέρεις πότε θα πεθάνεις και που.
Λοιπόν ξεφύγαμε, πάμε στο θέμα μας.
Και όπως βλέπω το κοριτσάκι να τρέχει κλαίγοντας
προς το μέρος μου και να φωνάζει ανάσα! aνάσα! aνάσα!
Εγώ χωρίς να το θέλω απομακρύνομαι ταυτόχρονα,
ενώ το κοριτσάκι προσπαθεί να με πλησιάσει.
Τελικά αρχίζω και το χάνω από τα μάτια μου σιγά σιγά..
Και το 7 λεπτο τελειώνει..

Ξέχασα να σας πω πως στην 7 λεπτη βόλτα,
δε γυρίζεις σαν άνθρωπος!
Αλλά σαν ότι γουστάρει ο Θεός!

Και εμένα με γούσταρε σαν ένα κόκκινο μπαλόνι..


3.000 στροφές..

alt


Το κοντέρ της νύχτας,δείχνει 3.000 στροφές.
Τρέχω με τέτοια ταχύτητα που γεννάει αλήθειες..

Είμαι αλλεργικός στην μνήμη και ξεχνάω ανθρώπους μέσα σε μια νύχτα..
Το ξέρω ότι αυτό εσείς το λέτε μαλακία,αλλά εγώ το λέω αμνησία!
Δεν είμαι κωλόπαιδο!
Ένα τσογλάνι είμαι, που μου αρέσει να εκφράζομαι
και στραβοκαταπίνω λέξεις για να πνιγώ..
Δεν είμαι ξωτικό!
Ένα παιδί είμαι,που φτύνω κατάμουτρα τις "φωνάρες"
που δεν κάνουν παρέα με την δική μου φωνούλα..

Αυτοί που δε μπορούν να με καταλάβουν με λένε τρελό.
Τις νύχτες προσεύχονται στον Θεό τους να τους αξιώσει,
να πάνε μια βόλτα την τρέλα μου!
Δεν είναι σκυλί η τρέλα μου,γι'αυτό και δε θα γίνει ποτέ ο καλυτερός σας φίλος..

Αυτοί που βλέπουν σε μένα αυτό που θα ήθελαν να γίνουν,με λένε χαζό.
Τις μέρες προσεύχονται στο Θεό τους,να τους δώσει ανάσες..
Για να φουσκώσουν σα μπαλόνια,τα προφυλακτικά που κέρδισαν!
(Σε χορό κωφάλαλων)
Και να το παιξουν παιδιά,μ'ένα παλιό αλφαβητάρι που το ταίζουν γατοτροφή..

Δεν είμαι ποιητής,γιατί έχω τσακωθεί με τα καλούπια..
Γι'αυτό και δεν έχω πιάτα σπίτι μου.
Βάζω το φαί μου μέσα σε σελίδες του Ελύτη & του Λειβαδίτη..
Γράφω,γιατί αν δε γράψω θα πεθάνω.
Μα είμαι ήδη νεκρός.
Διότι δε κυλλάει στις φλέβες μου αυτό το μωβ αίμα που είναι στην μόδα.
Και πως ξέρω τι κυλλάει μέσα μου;
Από τις καταδύσεις!
Και τώρα πια είμαι σίγουρος.
Δεν υπάρχει καμία ευθεία εντός μου..

3.000 στροφές μόνο!


Κλέφτης..

alt


Κλέβω μνήμες και ξεκινώ να γράφω..
Θυμάμαι πως λίγο πριν έρθω στον πλανήτη σας,
Έκλεψα το εισιτήριο μου για εδώ..
Από έναν τύπο το πήρα την ώρα που χάζευε την γη..
Νομίζω ότι τον έχετε βαφτίσει Θεό..
Καθώς γεννιόμουν έκλεψα από την μητέρα μερικά φωνήεντα..
Λίγα λεπτά αργότερα από τον γιατρό ένα δάκρυ
Και αμέσως μετά, από την ζωή μιαν άκρη..
Στο νηπιαγωγείο έκλεβα κιμωλίες να τις τρώω πρωινό.
Κι αυτές γράψανε μέσα μου..
Όλα τα χρώματα έτρωγα εκτός από το λευκό.
Το λευκό, ο πατέρας έκανε 3 δουλειές για να μας το φέρνει σπίτι..
Στο γυμνάσιο έριχνα κλεφτές ματιές στην Μαρία..
Της έκλεβα τις γόμες μήπως και καταφέρω να σβήσω ότι ένιωθα..
Στο λύκειο έκλεψα την ελευθερία μου..
Τους είπα πως αυτά που ξέρετε δε τα νιώθετε
Και αυτά που νιώθετε σας φωνάζουν ότι είναι ήδη νεκρά..
Τότε αυτοί μου έκλεψαν το χαμόγελο και με απέλυσαν από μαθητή..
Και έτσι είπα να γίνω Δάσκαλος!

Μαθαίνω στους ανθρώπους να κλέβουν.
Να κλέβουν στιγμές γαλήνης & να τρέχουν ξυπόλητοι,
να γλιτώσουν από τους κυνηγούς με τις γραβάτες..
Μαθαίνω στους ανθρώπους να κλέβουν.
Να κλέβουν σπιρτόκουτα και να κάνουν εκεί μέσα
την κηδεία της μη έκφρασης τους..
Μαθαίνω στους ανθρώπους να κλέβουν.
Να κλέβουν λίγη αξιοπρέπεια από κανένα χειμωνιάτικο καρναβάλι..
Μαθαίνω στους ανθρώπους να κλέβουν.
Να κλέβουν το πρόσωπο τους από εκεί που το πουλήσανε μισοτιμής
για να αγοράσουν χίλιες μάσκες..
Μαθαίνω στους ανθρώπους να κλέβουν.
Αλλά εσύ δεν είσαι άνθρωπος.
Αλλά ούτε κι εγώ..
Μα σου έκλεψα την καρδιά..




Αυτόχειρας ουρανός..

alt


Δε γράφω ποιήματα.
Ούτε σκέψεις.
Ούτε καταθέσεις ψυχής.
Ούτε..

Γράφω γράμματα αγράμματα!
Και για να συνεχίσω..
Φέρε μου πίσω τη μαρμέλαδα του μυαλού μου.
Δεν έχω πρωινό..

Το συναίσθημα σου για μένα,δεν είναι ΙΧ.
Ταξί είναι,που ο οδηγός,
θέλει να με πάει σπίτι του,να με γαμήσει..
Ανοίγω τη πόρτα και πετάγομαι έξω στο λιβάδι.

Σε κοιτάζω,με δακρυσμένα μάτια σικέ ουρανέ..
Νευριάζεις και θυμώνεις,
Αλλά σε έχω γραμμένο στ'αρχίδια μου..
Εσένα και τις πόρνες βροχές σου..
Εσάς και τις σάπιες μάσκες σας..
Τους ορίζοντές σας,που φτύσαν κατάμουτρα τον Άγιο Νεκτάριο!

Ουρανέ γαμημένε,εδώ είμαι και σ'αγαπώ!

Αν μπορείς αγγιξέ με,με τα ραδιοφωνικά σου δάχτυλα..
Δεν έχω αλεργία στα fm ούτε στις ρ-αφές..
Εδώ είμαι,ολόγυμνος στο πουθενά της ανάσας.
Στο περίπου της ανοργασμικής μου ρυτίδας..

Τρέχω..

Με χτύπησε κεραυνός.
Τα μάτια,άλλαξαν θέσεις με την καρδιά μου..
Μια τρίχα μου ψόφησε,ενώ ούρλιαζα βοήθεια!
Πέθανα..
Τη θέση της ζωής μου,την πήρε 1 παλιό κουμπί.
Το είχα ξεχασμένο στην κωλότσεπη.

Κουμπώνεται η ζωή;



Σε rockανίζω..

alt

Σε γέννησα στα 18 σου..
Σου έμαθα να τρως καθρέφτες, για να διπλασιάζονται τα σάλια σου..
Να ξεχωρίζεις την θέα από την Θεά και την ουρά από τα ούρα..
Να γίνουν τα παραμύθια η πατρίδα σου και η ζωή,η παρτίδα σου..
Ματ γράφεις, σε ταβάνια..

Σε μεγαλώνω από τα 18 σου..
Μαζί με σένα μεγαλώνω και την καρδιά σου..
Να μεγαλώσει τόσο, μέχρι να μας σκεπάζει απ΄την βροχή της συνήθειας..
Σου μεγαλώνω και την γλώσσα και σου μαθαίνω να την βγάζεις,
Όπως βγάζω το φίδι από την τρύπα καθημερινά..
Να την βγάζεις στην μητέρα σου, στον πατέρα σου, στην αδερφή σου..
Που τους φοβάσαι και μη μου πεις ΟΧΙ διότι μόνο από τον Μεταξά το πίστεψα..
Δε με πειράζει καθόλου πια..
Γιατί εγώ είμαι ορατός πλανήτης μα τα τυφλά πλάσματα βλέπουν ως την μύτη τους..
Και πάνω σε πρόσωπα δε κατοίκησα ποτέ..

Χαζεύω το καρδιογράφημα σου από τα 18 σου..
Τότε ήταν εθνική οδό και τώρα στροφές στο Πήλιο..

Βάφεις τα μαλλιά σου, μα φαίνονται οι ρίζες..
Ρίζες που τρώνε οι Αρχάνθρωποι..

Σε γέννησα στα 18 σου..
Σου έμαθα να rockανίζεις δέντρα και να δημιουργείς τρύπες..
Χωρίς ποτέ να κάνεις παρέα με κουφάλες..

Βγες από το δέντρο σου και έλα να τρέξουμε σε φύλλα τραγανά..
Χρατς χρουτς, θα κάνουμε θόρυβο και θα ξυπνήσουμε τους καλούς εαυτούς μας..
Ξύπνιους τους θέλω!

Να δίνουν φιλιά ζωής, στις νύχτες..
Για να πεθαίνουν πιο γρήγορα και να μένουν κορίτσια..
Σαν εσένα κορίτσι μου..
Που είσαι ένα φιλί αμπαρωμένο σε παιδόδεντρο..
Και rockανίζω τον φλοιό σου..
Και rockανίζεις τον δικό μου..

Φάλτσα soprano..

alt


Αν έχω τρακ; Τι είναι αυτό; Ο ήχος της ψυχής όταν αργοπεθαίνει;
Όχι δεν τον έχω ακούσει ποτέ..

Γιατί ποτέ η φωνή μου, δεν αργοπεθαίνει.
Γρηγοροπεθαίνει, για να γρηγοραναστηθεί.

Όταν την ακούω να βγαίνει από μέσα μου, είμαι σαν το φεγγάρι.
Λιγαπάτητος..

Κάποτε σε ένα μικρό στενό της Αθήνας, την κυνήγησα.
Για να την βιάσω φυσικά.
Βιαστής της φωνής μου είμαι κύριοι.
Και με δίκασε ο Θεός, σε ισόβια έμπνευση..

Αν την έχω συνηθίσει που την ακούω καθημερινά;
Συνηθίζεται ποτέ ένα παραμύθι;
Το παραμύθι που είσαι ήρωας και σκοτώνεις τον δράκο με οδοντογλυφίδα..
Εκείνη που πριν είχες τσιμπήσει καθαρισμένα πιτσιρίκια μήλα..
Μίλα!
Έτσι μου λέει ο ουρανός κάθε μέρα.
Και εγώ έμαθα να υπακούω τους ανθρώπους.
Και ο μοναδικός άνθρωπος είναι τόσο ψηλά..
Γι'αυτό νιώθουν μοναξιά οι άλλοι εδώ κάτω.

Η φωνή μου όταν εγώ κοιμάμαι, αυτή σουλατσάρει σε παιδικά βιβλιοπωλεία.
Διαβάζει παραμύθια και μεταμορφώνεται σε γιαγιά.
Το πρωί πάλι νέα, έτοιμη για πρωτοσέλιδο..

Δε ξέρω και δε νοιάζει αν έχουν λατρέψει την φωνή μου δίποδα..
Την έχουν λατρέψει σίγουρα τρίποδα..
Που βάζει ο Θεός πάνω τους, την φωτογραφική του μηχανή και τσάφ!
Τσάφ όπως λέμε τσαφ τσούφ..
Ο καρβουνιάρης μόλις ξεκίνησε και η φωνή μου δε θέλει καμπίνα..
Στο καζάνι θέλει να μπει, για να έχουμε ταχύτητα!
Πρέπει να φτάσουμε γρήγορα.
Μας περιμένουν..
Η αυλαία έχει ήδη ανοίξει και η φάλτσα σοπράνο,
πρέπει να βγει να πεθάνει σε κοινή θέα..
Μην χειροκροτήσετε σας παρακαλώ.
Όσο παραμένει ανοιχτή η αυλαία,
Η φάλτσα σοπράνο, θα βάφει με ηχόχρωμα, τις φάλτσες ζωές σας..



Πλανήτης "ΣΑΠΟΥΝΙ"

alt


Τι σχέση έχει η πολιτική, με την αλήθεια;
Ο Αμαζόνιος με την Σύρο και η Αφρική με τα αντηλιακά;
Καμία απολύτως! Όπως κι εσύ με τον Έρωτα..

Δεν είναι Έρωτας, να σε ερεθίζει το ρίσκο.
Δεν είναι Έρωτας να ανοίγεις τα πόδια και να απαιτείς κλειστά τα φώτα.
Και σίγουρα δεν είναι Έρωτας να μην λες καλημέρα, στην αιτία να γίνεις ξοδεμένη..
Ή ήσουν από πάντα; Ξέρω καλά πια, ποια είσαι.
Πέρασε καιρός και μπορώ να μιλήσω με σιγουριά..
Αθώα είσαι σαν τα αυτοκίνητα που νοικιάζουμε και μας παίρνουν την ζωή.
Σαν τα εισιτήρια που αγοράζουμε και μας κλείνουν πρώτη θέση στον βυθό.
Αθώα σαν τις φράουλες που μας προκαλούν αλλεργικό σοκ..

Αθώα για τους άλλους. Όχι για μένα.
Εγώ βλέπεις γνωρίζω. Αυτόπτης μάρτυρας είμαι.
Δε θα έρθω στο δικαστήριο να μιλήσω όμως.
Σε δικάζει η ίδια η ζωή..

Όταν καταλάβεις πόσο δυστυχισμένη είσαι,
θα τρέξεις στο λιμάνι να κάνεις πρόταση γάμου στα ναυάγια..
Γονατιστή! Όχι επειδή είσαι ρομαντική αλλά επειδή το να γονατίσεις,
είναι το πρώτο βήμα μέχρι να πας έρποντας στον ουρανό και να ζητήσεις συγνώμη απ΄τον Θεό.
Αλλά αυτός πάντα λείπει.
Σαν τους Υπουργούς που τους ψάχνεις στο γραφείο τους
και αυτοί βάζουν τις γραμματείς τους να μας πουν:
-    Ο Υπουργός απουσιάζει σε ταξίδι.
Ο Υπουργός δεν απουσιάζει. Είναι πάντα εδώ.
Σαν τους συγγενείς νεκρούς, που είναι πάντα εδώ, αλλά ποτέ δε τους βλέπεις.
Έτσι και με τον Θεό. Δεν είναι εκεί πάνω. Ποτέ δεν ήταν.
Τον ουρανό τον είχε κερδίζει σε τηλεπαιχνίδι και έτσι ποτέ δεν τον εκτίμησε.
Τον είχε κερδίσει χωρίς κόπο με κείνη την ερώτηση του παρουσιαστή:
-    Όταν τους δημιουργούσες τους ανθρώπους,
ήξερες ότι θα ξεδημιουργηθούν από μόνοι τους;
Και ο Θεός απάντησε γρήγορα, ναι το γνώριζα!
Όπως γνωρίζει πολύ καλά τα μυστικά σου.. Που όμως δε τον ενδιαφέρουν.
Τα φανερά σου τον ενδιαφέρουν. Ότι το παίζεις ευαίσθητη και ρομαντική.
Και έχεις κοροϊδέψει μια χαρά τους πάντες.. Όχι εμένα όμως. Όχι γιατί είμαι έξυπνος.
Αλλά είμαι αυτός που όταν σου έκανε έρωτα αποκωδικοποίησε την ψυχή σου.
Πόσο πόρνη πρέπει να είναι μια ψυχή για να μην πει καλό Πάσχα;
Πόσο πόρνη πρέπει να είναι μια ψυχή για να λέει καλημέρα μόνο στους νταβατζήδες της;
Με πλησίασες δείχνοντας μου ότι σε άγγιξε η ευαίσθητη υπόσταση μου..
Ψάρωσα ότι είσαι ρομαντική και τόλμησα μέχρι και να σε χαρακτηρίσω νεράιδα.
Μου ορκιζόσουν ότι είσαι γεννημένη να ζεις πάνω στα σύννεφα
Και γράφαμε μαζί πάνω σε αυτά.. Ναι, ναι είσαι στα σύννεφα πάνω.
Αλλά εγώ, εκτός πλανήτη..
Και όσο και να αγναντεύεις από εκει,
παρέα με τις φτερωτές τύψεις και αμαρτίες σου, δε φαίνομαι..
Είμαι στον πλανήτη «ΣΑΠΟΥΝΙ»
Με λέρωσες!



Μπογιά μπόγιας..

alt

Συναγερμός! Απόδραση έχουμε απόψε..
Επίτηδες άφησα εγώ, το εντός μου ορθάνοιχτο..
Και τα αφήνω ελεύθερα και είναι λυσσασμένα!

Τα αφήνω ελεύθερα να τρέξουν, σε ακουαρέλες μικρών αληταράδων..
Να γίνουν συνοδηγοί σε τσογλάνια, που κυνηγάνε το επικηρυγμένο Αμερικάνικο όνειρο..
Για ένα κουτάκι coca cola..
Να κλείσουν ραντεβού στο Θάνατο, σε τεράστιο εμπορικό κέντρο..
Και να του τρίψουν στη μούρη τις εκπτώσεις..
Και να τον δολοφονήσουν με εσώρουχα, που επέστρεψαν καλόγριες..

Τα αφήνω ελεύθερα και είναι αρπαγμένα..
Ανυπομονούν να πιάσουν την καλή και να την δωρίσουν στην κακή πεθερά..
Βιάζονται να περάσουν με κόκκινο, για να προκαλέσουν γαλήνη..
Το χάος υπάρχει με τα πράσινα.
Που σε κάνουν να έχεις έπαρση!
Να νιώθεις δεδομένο το ταξίδι..

Τα αφήνω ελεύθερα και είναι κουρασμένα..
Τρέχουν 30 χρόνια τώρα, να προλάβουν το παιδί, να του πουν ότι κάτι ξέχασε..
Την καρδιά του και την αθωότητα του..
Σε εκείνο το παγκάκι μέσα μου..
Που δε καθήσαμε ποτέ!

Όρθιοι είμαστε πάντα..
Οριζόντιοι!
Κάθετοι; Άλλοι..

Τα αφήνω γυμνά και ελεύθερα, να διαδηλώσουν κατά του ρατσισμού!
Τι σας πειράζει ρε, που έμεινα παιδί;
Κι αυτό τιμωρείτε;
Εντάξει κύριε δικαστά, πόσο λάδι θέλετε να με αθωώσετε..
Είναι από τις ελιές, που δε σας έκαναν ποτέ παρέα..
Γι αυτό γίνατε και δικαστής, για να δικάσετε την μοναξιά σας..
Δε θα της κάνετε μεγάλο κακό, ακόμα και με δις απαγχονισμό!
Υπάρχει κάτι χειρότερο, από το να ζεις αναγκαστικά με ανθρώπους;

Άφησα εγώ το εντός μου ορθάνοιχτο.
Αυτή την νύχτα, που μυρίζει γάλα..
Με τις σκέψεις μου να ζητούν κι άλλο ασβέστιο!

Τα αφήνω ελεύθερα από μέσα μου, όλα τα χρώματα..
Να κυνηγήσουνε τα σκυλιά, που ακούνε rock..


40ποδαρούσα..

alt


Άλλη μια νύχτα που η μοναξιά, μου ξελύνει τα κορδόνια.
Πνίγομαι από παρέα κάθε βράδι.
Γεμάτο το μικρό δωμάτιο μου, από άσματα, χαλάσματα και πλάσματα..
Μία ολόλευκη ευθεία με κοιτάζει μετρώντας αντίστροφα από το 10.
Γέρασα λένε οι άλλες, ολόλευκες ευθείες και καμπύλες στο κεφάλι μου..
Δε γέρασα πουτάνες! Εσείς ξεβάψατε γιατί ο Θεός σας πήρε από μαγαζί με stock..
Ήταν τότε που έψαχνε να με δημιουργήσει φθηνά.
Δε φανταζότανε με τίποτα ότι θα το πληρώσει ακριβά ότι ήρθα στον πλανήτη.

Άλλη μια νύχτα που η μοναξιά, μου σπάει τα ποτήρια για να πίνω με τα χέρια..
Ξέρει ότι τα έχω καθαρά!

Μια σακούλα άδεια, με κοιτάζει με παράπονο.
Δεν θέλει να είναι αδερφάκι με το μυαλό σας..
Βήχω γιατί έχω αλλεργία στα μπαγιάτικα.
Δε θέλω άλλο να βήχω γιατί βγάζω παράξενο ήχο..
Ήχο που τραβάει τους δράκους έξω από το δωματιό μου.
Και αντί για φωτιά βγάζουν νερό από το στόμα.
Μόνο που εγώ δε πίνω νερό.
Γιατί φοβάμαι μη σβήσω τις φωτιές μέσα μου..
Θα στο ξαναπώ ξοδεμένο ορφανό πλάσμα.
Βήχω γιατί έχω αλλεργία στα μπαγιάτικα.
Μαζεύω όλες τις μπαγιάτικες φωτογραφίες σου και τις βάζω στο μπρίκι.
Μαζί με λίγο δυόσμο..
Κάποια στιγμή μέχρι αύριο σίγουρα θα πάω τουαλέτα.
Και δε θα χρειαστεί να τραβήξω καζανάκι.
Διότι η πόρνη ψυχή σου που είναι Βασίλισσα του υπονόμου,
Έδωσε διαταγή στο παρελθόν σου να καταπιεί την ανάγκη μου..

Άλλη μια νύχτα σαν τις άλλες, μόνο που αυτή μυρίζει ευχέλαιο
Απόψε σου κάνω τα 40.
Τόσες μέρες πέρασαν από τότε που το έβαλες στα πόδια..


Γκντούπ..

alt


Αστέρια αναλφάβητα πέφτουν..
Ρούχα άπλυτα, από μπαλκόνια πέφτουν..
Μετοχές με άρωμα αιδοίου, πέφτουν..
Άνθρωποι πέφτουν.
Χαμηλά!
Πολύ χαμηλά γαμώτο..

Και εγώ που είμαι απόψε;
Ψηλά!
Εκεί που κάποτε ο Θεός πήρε το πτυχίο του ως ψυχίατρος..
Και εγώ πειραματόζωο του..
Εκεί που τον συναντούσα καθημερινά, με ένα ποτήρι δυόσμο καυτό στο χέρι.
Ψηλά είμαι απόψε.
Εκεί που τα παιδιά κακοποιούν τους μεγάλους.
Εκεί που οι λέξεις (μου) φτύνουν τα greeklish σε ποτηράκια ούρων..
Και τα αποτελέσματα πάντα θετικά βγαίνουν..
Ψηλά είμαι αυτή τη νύχτα.
Εκεί που τα τραπέζια δανείζουν τα πόδια τους στις πόρνες..
2 ανοιχτά και 4 κλειστά πόσο κάνουν;
Εκεί που οι καρέκλες αφήνουν τα πόδια τους έξω από σχολεία..
Για να το βάλουν στα πόδια οι αμόρφωτοι μορφωμένοι..
Ψηλά είμαι ετούτο το βράδι.
Εκεί που κοιμάμαι στην αγκαλιά σου και ξυπνώ στην δική μου..
Εκεί που μου χάρισες την δωδεκάθεα παρθενιά σου..
Που δεν ήταν κόκκινη αλλά ροζ (πάνθηρας).
Και είχε τα αποτυπώματα μου πριν καν γεννηθεί ο Θεός!
Και είχε το DNA μου που της έμαθε να αγαπάει όχι αλλήλους.
Αλλά ερτζιανούς εξωγήινους ακαταλλήλους..
Ψηλά είμαι απόψε..
Τόσο ψηλά που όσο κι αν πέσω, πάλι ψηλά θα είμαι..
Γιατί όσο θα πέφτω, εγώ θα πέφτετε κι εσείς..
Και όταν θα φτάσετε στο τέρμα σας, εγώ πάλι ψηλά θα είμαι..
Γιατί υπάρχει μια διαφορά μεταξύ μας ρομποτάκια μου.
Εγώ πέφτω καθημερινά.
Προς τα πάνω..
Και είναι όμορφο να πέφτεις όλο και πιο ψηλά..


Θάνατος Σουλιώτισσα..

alt

Όταν σε κοιτάζω να κοιμάσαι, η μνήμη μου μπουσουλάει.
Ψάχνει να βρει από πού έρχεται η μυρωδιά του δυόσμου.
Και από πού η δυσωδία του κόσμου.

Όταν σε κοιτάζω να κοιμάσαι, η αμνησία μου κολλάει.
Πάνω σε μέλια που πέφτουν από τον ουρανό..

Θυμάμαι τότε που με πήγες, στην πόλη με τις πιπίλες..
Που η αλήθεια, ήταν μωρό και την μεγαλώσαμε στην αγκαλιά μας..
Και εσύ μωρό ήσουν και είχες γενέθλια και εγώ σου τραγουδούσα..
« Να ζήσεις μικρή μου και χρόνια καλά,
το εγώ μου να γίνεις, με άστρα μαλλιά »

Είσαι το άλλο μου ολόκληρο και εγώ είμαι αυτό που κοιτάς σε καθαρά γυαλιά.
Όταν κοιμόμαστε μαζί δε χρειάζεται να βλέπω Ακρόνειρα!
Γιατί άλλωστε, τις περισσότερες ώρες της μέρας, έχω τα μάτια ανοιχτά..

Επιτέλους μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια ενήλικη νεράιδα!
Γιατί τις άλλες τις κοιτούσα ανάμεσα στα πόδια.
Δε φταίω εγώ που δεν έβρισκα τα μάτια τους.
Δε τους τα είχε ζωγραφίσει ο Θεός στο πρόσωπο..
Σε όλες τις άλλες έλεγα ψέματα.
Ψέματα ότι ήμουν ερωτευμένος, ψέματα πως τις βλέπω, ψέματα πως τις ακούω.
Μόνο τα δικά σου βήματα άκουγα που σιγά σιγά δυνάμωναν..
Με όσες έκανα sex ένιωσα σαν πόρνη, αλλά έπρεπε!
Μου είχε πει ο Θεός πως όταν σε γνωρίσω πρέπει να είμαι βαμμένο καθαρό παπούτσι.
Και όλες αυτές, ήταν ο λούστρος, που τον πλήρωσα με 30 έτη..
Ρέστα δε θέλω!

Αλλά άστα αυτά, ανήκουν στο παρελθόν.
Τώρα ας χαρούμε που δέχθηκε ο Θεός, να γίνει κουμπάρος μας!
Τα δακτυλίδια δε τα θέλω από Χρυσό.
Ο Χρυσός είναι σιωπή, αλλά εγώ θέλω να ακούω τις καρδιές μας να παίζουν..
Και τις ψυχές μας να φτερουγίζουν προς την μοίρα μας..
Από ασήμι δημιούργησα τα δακτυλίδια μας.
Για να ξορκίσουμε τους βαμπίρ εγωισμούς μας..

Ξέρω καλά ποιος θα σε συνοδεύσει στην εκκλησία.
Ο θάνατος, που όταν εμείς θα χορεύουμε τον χορό του Ησαΐα,
αυτός θα χορεύει το χορό του Ζαλόγγου..


Ψευδάργυρος..

Ο ψευδάργυρος είναι απαραίτητο στοιχείο για τη διατήρηση κάθε μορφής ζωής.Έχει εκτιμηθεί ότι 3000 από τις εκατοντάδες χιλιάδες πρωτεΐνες του ανθρώπινου σώματος, περιέχουν ψευδάργυρο. Επιπρόσθετα, υπάρχουν πάνω από 12 τύποι κυττάρων στο ανθρώπινο σώμα που περιέχουν ιόντα ψευδαργύρου, ο ρόλος των οποίων, στη φαρμακευτική και την υγεία, μελετάται συστηματικά τα τελευταία χρόνια. Τα εγκεφαλικά κύτταρα των θηλαστικών περιέχουν ψευδάργυρο, καθώς επίσης οι σιελογόνοι αδένες, ο προστάτης, το ανοσοποιητικό σύστημα και το έντερο.

Image Hosted by ImageShack.us


Παράξενο τθάι κι απόψε. Με γεύθη αίμα. Μα από χρώμα, μωβ!
Ένα μικρό καθρεφτάκι ρωτάω, να μου πει ποιοθ είναι ο πιο όμορφοθ θτον κόθμο.
Ο κόθμος, μου απαντάει, δεν έχει όμορφουθ. Έχει την εφτάμορφη και το τέραθ.
Τέραθ είμαι, που με φοβούνται τα αγριολούλουδα όταν κάνουν περιπολίεθ εντόθ μου..

Με φοβούνται τα γλειφιτζούρια, γιατί δεν έχω γλώθα..
Οι λευκέθ θελίδεθ με φοβούνται, γιατί κάνω εμετό θυνέχεια μελάνι..
Και ο Θεόθ με φοβάται που κρύβω καλά τον φόβο μου γι' αυτόν..

Δε ξέρω τι φόβουθ έχειθ κι εθύ.
Αν φοβάθαι να μείνειθ ή φοβάθαι να μείνειθ..

Δε με νοιάζει αν με αγάπησεθ.
Να καταφέρειθ να υπάρχειθ με νοιάζει.
Να μην έχειθ Θ-ήττα θτην αλφάβητο θου..
Και μη με κοιτάθ θτα μάτια όταν θου μιλάω..

Ψευδάργυρος είμαι και όχι ψεύτης.
Και με έχεις ανάγκη για να ζήσεις.


Άφαντος clown..

Image Hosted by ImageShack.us


Μόλις έκλεισα 7 λεπτά, χωρίς να πάρω ανάσα.
Χωρίς να πάρω τα μάτια μου, πάνω από την καρδιά μου.
Απέναντι την έχω, μέσα σε ένα χαμηλό ποτήρι του ουίσκι..
Κερνάω τον Θεό απόψε..

Η τηλεόραση, δείχνει την φωτογραφία μου.
Με καταζητούν ως φονιά φεγγαριών και συλλέκτη μαστιγωμένων πιτσιρικιών..
Θεωρούν ότι εγώ φταίω, που βρήκαν το φως τους οι τυφλές ελπίδες..
Μου ρίχνουν ευθύνες πως πρόδωσα τον Ιούδα.
Και πως τον απομάκρυνα από τις παιδικές χαρές με τις αφυδατωμένες τσουλήθρες..
Έχουν μαρτυρίες πως μιλάω λιονταρίσια..
Λένε πως σκότωσα εν ψυχρώ την Αλίκη.
Με έρωτα..

Το ραδιόφωνο, λέει για μένα.
Με ψάχνουν, να μου χαρίσουν δωμάτιο σε μέγεθος φτερούγας.
Να με ξεδιψάσουν με αργκό Ελληνικό καφέ..
Και να με ταΐσουν κάστανα κλεμμένα..
Θέλουν να με πιάσουν, για να με κοιτάξουν στο μυαλό κατάματα.
Για να μάθουν την συνταγή της έμπνευσης..
(Πάντως δεν ψήνεται στους χίλιους)

Με ψάχνουν, φράσεις που στολίζουν κάθε χρόνο επιτάφιους..
Χιονάνθρωποι, που πάνε σχολείο μόνο τα καλοκαίρια..
Χάρτες, που γεννήθηκαν τύλιγμα για σουβλάκι..
Ψόφια φιλιά, μετά από ευθανασία..

Όλοι με ψάχνουν απόψε.
Οι πρώην και οι νυν..
Νεκροί και ζωντανοί..

Δε θα με βρουν όμως.
Γιατί απόψε, φοράω κουκούλα
και μοιάζω με όλους σας..


Δερματοστιξία ( tattoo)

Image Hosted by ImageShack.us


Η σιωπή είναι χρυσός λένε. Τα μαλλιά σου όμως μου μιλάνε.
Με τα μαλλιά σου, θέλω να δέσω ναυτικό κόμπο τον πονόδοντο μου!
Για να το βουλώσει και να μην ξαναμιλήσει,
μέχρι να ξεβραστούν στην Σύρο, όλα τα ναυάγια..
Ο αφαλός σου με κοιτάζει, μέσα από μια φρέσκια φωτογραφία.
Έχω αλλεργία στα μπαγιάτικα,
είπε κάποτε ένας φτωχός γιατρός, στην μητέρα μου.
Το δέρμα σου, όταν το κοιτάζω, θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια.
Τότε που έπαιζα με τον Πλάτωνα κρυφτό και τον Σωκράτη κυνηγητό..
Κρέμομαι από τον λαιμό σου, μα θα σκαρφαλώσω να αφήσω την σημαία μου!
Τα δάκτυλα του αριστερού σου χεριού, μοιάζουν με πεντοζάλη..
Χορεύει η έμπνευση και εσύ χειροκροτείς..

Δεν υπάρχει ούτε μια σελίδα σπίτι.
Και με τον σελιδοδείχτη αυτόν,
από την προηγούμενη ζωή μου σαν ινδιάνος, πήρα ζωές..
Εν ψυχρώ δολοφόνησα όλους τους ποιητές για σένα απόψε.
Μην έρθεις στο δικαστήριο να με υπερασπιστείς.
Θα με αθωώσει το κορμί σου..

Έχεις αντικρύσει ποτέ κόρη ματιού,
να ψάχνει, να παρακαλάει, για one night stand;
Απεγνωσμένα κι εγώ ψάχνω μια αγία σελίδα να την πηδήξω για σένα..

Shell είδα, από τα βάθη μου..

Που πήγαν απόψε οι σελίδες;
Λες και άνοιξε η γη κα τις κατάπιε..
Θα βάλω το δάκτυλο μου, μέσα στο στόμα της γης, να τις ξεράσει όλες..
Μα φοβάμαι μη δαγκώσει την απόσταση μας..

Μου έβαλε η νύχτα στην γλώσσα νάρθηκα.
Μόνο να γράψω μπορώ και δε βρίσκω ούτε μια πόρνη σελίδα.
Να της δώσω χρήματα, να μου δώσει ποιήματα..
Να της δώσω θάνατο, να με κάνει αθάνατο..
Να της δώσω γεύσεις μου, να φανούν οι πλεύσεις μου..
 Να της δώσω όνειρα, να μου δώσει Ακρόνειρα..

Αδιέξοδο προς την πόλη που γεννήθηκα..
Εκεί μόνο θα βρω σελίδα.
Την μοναδική σελίδα που αγαπώ.
Εσένα..



Φύλλα με..

Image Hosted by ImageShack.us

Σκόνταψα.
Πάνω στο ζαχαρί μαγικό χαλί του δωματίου.
Εκείνο που όταν μου λείπεις ανεβαίνω πάνω του.

Απόψε σε έψαξα μα ήσουν σε αίθουσα κινηματογράφου.
Εκείνες που σε κοροιδεύουν ότι βλέπεις την ζωή σου.
Η ζωή σου είναι εδώ. Εδώ που δεν ήρθες ποτέ.
Εδώ που είσαι πάντα.

Κάνω γαργάρες τον πλανήτη αυτή την νύχτα.
Γιατί πονάνε τα μπροστινά κάτω δόντια μου.
Δε με πειράζει η γεύση από το αίμα που φτύνω.
Με πειράζει που μοιάζω με άνθρωπο.

Λένε πως είμαι περίεργο πλάσμα.
Το κατάλαβες από την πρώτη στιγμή κι εσύ.
Τότε που με πρωτοάκουσες να γρατζουνάω,
με την πνευματική τερηδόνα,
ένα μικρόφωνο..

Ανοίγω μια εκπομπή κονσέρβα και στην κερνάω.
Αλμυρή σαν τα δακρυά μου όταν κοιτάζουν απέναντι.

Απόψε γράφω με μολύβι.
Έχεις καταπιεί σφαίρα με μολύβι από παιδικό βιβλιοπωλείο;
Σφαίρες που υπακούν σε γρανάζια.
Και γρανάζια που δεν υπακούν σε κανέναν.

Σαν τον αέρα έξω που κάνει κοπάνα από το νηπιαγωγείο.
Που χαρίζει τα κολατσιό του στην δασκάλα του.
Εκείνη που δεν πάτησε ποτέ στο προαύλιο.

Μοιάζω με τρελό, ειδικά σήμερα.
Φαίνεται κι από αυτά που γράφω που δεν έχουν καμιά συνέχεια.
Δε θέλω να έχουν συνέχεια.
Εσένα θέλω να έχουν.

Δεν είμαι διαφορετικός από τα δέντρα.
Και εγώ έχω ρίζες και ας είμαι σπόρος ακόμα.
Περιμένω να βρέξει για να ζήσω.

Γι αυτό φύλλα με..


Βαλτόχαρτο..

Image Hosted by ImageShack.us

Απόψε δεν ήθελα να γράψω,
αλλά ο Θεός μου έστειλε με e-mail το συμβόλαιο μας.
Είχα υπογράψει με την νυφική φωνή μου..
Με το παιδότοπο βλέμμα μου..
Με τα αγριοπερίστερα δακτυλά μου..
Πως νύχτες σαν αυτή που σκαρώνουν αταξίες, θα γράφω.
Πως σε δωμάτια μικρά και ξύλινα, θα κυνηγάω με πιρούνι τις αναμνήσεις μου..
Εκείνες που με ηρεμολούλουδα τρέχουν σε δάση, την ώρα που μου λείπεις..
Απόψε δεν ήθελα να γράψω, μα τρέχουν οι βρύσες μελάνι..
Και έχω πολλά ποτήρια δώρο από το γαμήλιο πάρτυ του '78.
Απόψε δεν ήθελα να γράψω, μα ένα ποδήλατο παλιό κορνάρει βραχνά.
Σα να μου λέει πως ξεκινάει ο ποδηλατικός γύρος πάνω στην λευκή κόλλα.

Απόψε δεν ήθελα να γράψω, μα η καρδιά μου δε θα το άντεχε.
Και εσύ στην άλλη γραμμή κρίμα να ζούσες το έκτακτο δελτίο ζωντανά..

Απόψε δεν ήθελα να γράψω, γιατί δεν έχω έμπνευση και δεν ήθελα να γίνω ρεζίλι.
Ρεζίλι των σκυλιών του Άδη..

Σε λίγα λεπτά θα είμαι στην δική σου λευκή σελίδα.
Εκείνη που φωνάζω κιμωλία.
Μέχρι να ξεφύγω..
Θα είμαι γραμματοκιβώτιο σε ομίχλη.

Απόψε δεν ήθελα να γράψω.
Μήπως έχεις καμιά καλύτερη ιδέα;
Εγώ λέω να βρεθούμε.
Για μια τετ α τετ άρτια λατρεία..

Σε 7 δεύτερα από τώρα, να με περιμένεις εκεί.
Ξέχασα που είσαι όμως..
Ωχ η καρδιά μου μεγάλωσε.
Η κοιλιά της.
Είναι έγκυος.

Απόψε δεν ήθελα να γράψω,
 γιατί η καρδιά μου γεννάει.
Εμάς..



Μικρός σεισμός (7 ετών)

Image Hosted by ImageShack.us

Μία πόλη φαίνεται από εδώ και αναρωτιέμαι πότε έχασε την παρθενιά της.
Αν τα φώτα είναι κρεβάτια, τότε απόψε χιλιάδες έχω μάτια.
Δεν είσαι καθόλου τυχερή που παίζω τυχερά παιχνίδια.
Τζακ ποτ στην όραση..

Σε είδα να γράφεις θεατρικά έργα, σε μικρά τετράγωνα χαρτάκια..
Σε είδα να κλαίς και μετά να γελάς και μετά να πεθαίνεις.
Σε είδα να τρως τον Δεκέμβρη από το ημερολόγιο και να φτύνεις τριώδια..
Σε είδα σε κολυμπήθρα να σε βαφτίζουν Βαρυποινίτισσα απωθημένων
Σε είδα ως άδεια-θετή μου κόρη που πεθαίνει σε  δείπνο από τυψεις.
Σε είδα να μουτζουρώνεις τον μονόλογο του τρελού.
Να τον κοιτάς κατά τύχη καμιά φορά στα μάτια.
Με κατεβασμένο κεφάλι βαρύ από τα κόμπλεξ σου.

Με είδα να στο σηκώνω. Μαριονέτα άνεργη.
Που με βύσμα μπήκες σε θέατρο σκιών.
Εδώ σκιά, εκεί σκιά, που είναι η ζωή σου;

Σε είδα κι άλλα πολλά να κάνεις. Να λες ψέματα.
Όχι σ' αυτόν. Σε μένα.

Πως είσαι ευτυχισμένη, ενώ μαζεύεις μήλα από δω και από κει..
Πως ξέρεις να φτιάχνεις χαλβά και να κάνεις τα γλυκά μάτια στα βολέματά σου.
Έφτασες στο σημείο να μου πεις και ότι με αγαπάς.
Μα σε είδα να πηδιέσαι σε black out.
Διακοπή ρεύματος στην ζωή σου με καμένες ανασφάλειες.

Σε είδα να πουλάς εισιτήρια προς το Διαόλου τη μάνα.
Κανείς δε ξέρει καλύτερα αυτό τον προορισμό από σένα λένε.
Μεγάλωσες δίπλα από το σπίτι της.
Και μια μέρα που η πόρτα εισόδου της ήταν ανοιχτή, μπήκε η καρδιά σου.
Πήγε στην κρεβατοκάμαρα και έφαγε 2 μαξιλάρια.
Τα μαξιλάρια λένε, πως κλέβουν τα Ακρόνειρα μας και τα μεταμορφώνουν σε παιδιά.
 Ένα μικρό Ακρόνειρο είμαι με ομπρέλα στο χέρι.

Είπαν θα βρέξει. Το άκουσα από το ραδιόφωνο στις 19:00.
Δε ξέρουν τι ώρα αλλά ξέρουν το μέρος.
Σ'ένα απ' τα δωμάτια της ψυχής σου.
Εκείνο που'χει άδεια Νίκου ανοχής.

Ρωγμή αφήνω πίσω μου.
Θα στο γκρεμίσω το μπουρδέλο..



Ιωαννασία

Image Hosted by ImageShack.us

Η τηλεόραση παίζει ακόμα και κλειστή.
Δε μπορείς να κλείσεις την παράνοια.
Μια φωνή αποτελούμενη από 2 νότες καμηλοπαρδάλεις
4 αναποφάσιστες και μία νότα τσα τσα, λένε την είδηση:
« Πέθανε από ασφυξία »

Η λέξη ανάσα κατοικεί σε γκαρσονιέρες τραγουδιών.
Την χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να ζήσουν λένε.
Δε τη γνώρισε ποτέ κανείς όμως.

Την είδα κάποτε να αγοράζει sexy εσώρουχα, για να προκαλέσει τον θάνατο.
Να ψάχνει εγκαίνια, για φαγητά τσέπης.

Κάποτε μου έσωσε και την ζωή.
Τότε που έραψα το στόμα μου με αγνό παρθένο μαλλί.
Τότε που έκλεισα την μύτη και βούτηξα στο νεροχύτη.
Αλλά βρήκε είσοδο.
Δε μπήκε από τα μάτια, γιατί τα μάτια μου κάνουν διακοπές.
Τους έχω δώσει άδεια.
Και τα περιμένω να γυρίσουν γεμάτα.
Μπήκε από μια όρθια χαραμάδα που οι άνθρωποι λένε Γιώτα Ι

Συγνώμη είμαι αγράμματος.
5 γράμματα όλα κι όλα κατάφερα να μάθω.
Και σας τα δίνω στην πυρά.
Σε λάθος σειρά.
Μα νιώθω χαρά.
Που είναι μία παρά.
 Ι Α Ν Α Ω

Και εσύ πόρνη με τα 9 μπαλόνια στο χέρι.
Δε θα με αναγκάσεις να τα φάω για λίγες ανάσες ακόμα.
Απέναντι είναι η Τήνος και η Θεά της ανάσας κάνει βόλτες με ταξί.
Και αν αυτή τη στιγμή είναι διπλή η ταρίφα, την προτιμώ από την διπλή ζωή σου..

Χρυσά μαλλιά και Μίδας το φιλί μου που στα άγγιξε.
Εσύ μείνε η Θεά της ανάσας και εγώ θα μείνω στην ίδια τάξη.
Άτακτος με τους κοινούς θνητούς.



Άτλαντας & Ατλαντίδα..

Image Hosted by ImageShack.us


Στον καθρέφτη είμαι μπροστά.
Αυτόν που μισώ γιατί με χωράει ολόκληρο..
Τα μαλλιά μου πιασμένα, αφού τα κατέδωσες στον κακό Νίκο.
Και η κοκκινοσκουφίτσα, δική μου φίλη, με έμαθε να βάζω το δάσος, στον ουρανίσκο
και να ξορκίζω την γλώσσα, να γίνει Ιππότης του Μεσαίωνα, με σπαθί από δυόσμο.
Στα πόδια μου 2 παντόφλες λυσσασμένοι σκύλοι, γαυγίζουν στις 7ψυχες πόρνες σου.
Την καρδιά και την ψυχή σου. Μη πλησιάσουν!
Κάπου διάβασα πως ζητούν 2 καμαριέρες να στρώνουν χιόνια και να ξεστρώνουν ζωές..
Θα τις πάρουν σίγουρα.

Το κρεβάτι μου νόμιζα ότι είναι στοιχειωμένο.
Εδώ και κάποιες μέρες έβλεπα αγίες με ανοιχτά τα πόδια..
Σεμνές κοπέλες που κάνουν κοπάνα από τα καθώς πρέπει τους..
Έβλεπα ηρωίδες να πουλάνε τα μετάλλια για έναν χάρακα γύρω στα 20 cm..

Δεν ήταν στοιχειωμένο το κρεβάτι μου.
Ειλικρινές ήταν.
Τσάμπα το καθαρό οινόπνευμα που έριξα σήμερα πάνω του..

Μια χαρακιά στην πλάτη μου, μου θυμίζει ότι θα ξημερώσει σε λίγες ώρες.
Πάλι τα ρομπότ θα είναι στις θέσεις τους.
Τα λουκούμια θα έχουν τις ίδιες γεύσεις.
Και ο ουρανός ο αμφιφυλόφιλος, εκεί θα είναι.
 
Σσςς..
Κάτι ακούω από μακριά..
Ένα παλιό σκουριασμένο τραγούδι..
« Κάποιοι βράδι σου' χα πει πως θέλω να γυρίσω όλο τον κόσμο.
Όλο τον κόσμο.. »

Να σε γυρίσω είπα.
Όχι να σε κουβαλήσω..



Με πέταξα..

Image Hosted by ImageShack.us


Αποκοιμήθηκα..
..Mε σγουρά μαλλιά και ξύπνησα με ίσια.
Ίσια πολύ ίσια,σαν εθνική οδό.
Απομακρύνομαι.

Είμαι σε ένα κρεβάτι που δε με χωράει.
Όχι επειδή είμαι 2 μέτρα.
Αλλά επειδή η μία άκρη του, τελειώνει στο δωμάτιο σου..

Μια κουρτίνα που έχει το ίδιο ζώδιο με μένα,
Στην προηγούμενη ζωή της, ήταν πανέμορφη νεράιδα.
Και τα πλάσματα της γειτονιάς της,
την τραβούσαν κάθε μέρα φωτογραφίες..
Και εγώ τώρα, την τραβάω..
Για να δω τι κρύβεται έξω από το σπίτι μου.
Ότι κρύβεται και μέσα.

Η καρδιά μου πίσω από ένα κομοδίνο.
Πάντα εκεί κρυβόταν και τα είδε όλα εκείνη την νύχτα.
12 μαρτυρίες υπάρχουν.
Πως το αληθινό σου όνομα είναι Μαρία Μαγδαληνή.
Δε με πειράζει που σε λεν Μαρία.
Με πειράζει που δε μου είπες ότι καιρό τώρα,
Έχεις χάσει την ταυτότητα σου.

Ακόμα στο κρεβάτι είμαι και τρώω καρχαρίες.
Μυρίσανε αυτοί το αίμα και ήρθανε.
Φιλιά με γεύση αίμα πάνω σε αυτό το κρεβάτι.
Και έρωτας γιαούρτι.
Με ημερομηνία λήξης.

Δε σε συγχωρώ για τίποτα.
Δεν είμαι σκληρός όπως έχεις πει.
Αλλά ποτέ δε θα συγχωρούσα μια καμένη λάμπα.
Που μου το παίζει ΔΕΗ.

Πριν ξανά αποκοιμηθώ θέλω να σου πω ευχαριστώ.
Που πήρες πλοία και αεροπλάνα να φύγεις.
Το προτιμώ από το να σε έδιωχνα..

Κι αν με δεις ποτέ μπροστά σου, μη ρωτήσεις τι μέρα είναι.
Κυριακή θα είναι.
Μέρα αργίας για την καρδιά μου.
Και μέρα εργασίας για την ψυχή μου..


Play..

Image Hosted by ImageShack.us

Μου έδωσες πολλά πράγματα η αλήθεια είναι.
Φιλιά μέσα σε πηγάδια και αγκαλιές σε παράνομα νεκροταφεία.
Μου έδωσες μονόλεπτες υποσχέσεις σαν τα έκτακτα μονόλεπτα δελτία ειδήσεων,
που παρακαλείς να τελειώσουν,για να ξεκινήσει πάλι το σήριαλ που έβλεπες.
Μονόλεπτες υποσχέσεις σε πεντάλεπτες Κυριακές..
Και την αγάπη σου μου έδωσες.
Μέσα σε σακούλα διάφανη,με 2 κουλούρια και ένα χυμό (όχι φυσικό)

Θαυμάζεις την δημιουργικότητα μου και εγώ την παύση σου!
Μια παύση διαρκείας σαν νύχτα,που και το πρωί συνεχίζει να είναι νύχτα..
Με το που γεννήθηκες πάτησες pause.
Ήρθε το play στην ζωή σου για να παίξεις με την ευτυχία,
αλλά εσύ ψάχνεις κάδο απορριμάτων.
Οι μαζευτές πεπρωμένων όμως,απεργούν εδώ και 2009 έτη.

Το παραθυρό σου από σήμερα,θα έχει θέα στα σκουπίδια.
Δε θα βλέπεις τα παιδιά που παίζουν με την παιδεία.
Τα βλέφαρα μου που παίζουν με τα φώτα της Ερμούπολης που τρεμοπαίζουν.
Τα ανήλικα αστέρια που παίζουν με τα νυχτερινά μωβ σύννεφα.
Και τη γη που παίζει με τα εξωγήινα..

Πολυπαιγμένο το σ'αγαπώ σου και δε παίζει να μου αλλάξει γνώμη.
Δε παίζει γενικά.

Στο είπα ότι έχω σπουδάσει μαστροχαλαστής κουμπιών;
Πάπαλα το play..

Σφαίρα ευθανασίας..

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω, είναι να χαρίσω την έμπνευση μου στον πιτσιρικά,

και να πω στον γαμημένο τον μπάτσο, να βγάλει την σφαίρα μέσα από τον μικρό,

και να "φύγει" ο ίδιος με την ίδια..

Image Hosted by ImageShack.us

Πες μας το όνομά σου.
Έχεις αισθήσεις;
Παραισθήσεις;
Πατέρα έχεις;
Γλώσσα;
Πες μας το ονομά σου.

Πόσα χρόνια ήσουν κολλητός με εκείνη την σφαίρα;
Σε βοήθησε να μπεις στην σχολή;
Αντέγραψες από αυτήν;
Πες μας το όνομά σου.

Ποιό ήταν το όνειρο σου;
Να μην έχεις όνειρα;
Ή να δολοφονείς όνειρα;
Πες μας το όνομά σου.

Με τη στολή πήγαινες στην λαική;
Μήπως και σε φοβηθούν;
Και σου δώσουν ντομάτες δώρο;
Πες μας το όνομα σου.

Εγώ δε σε φοβήθηκα ποτέ.
Γιατί από μικρός δε φοβάμαι τα φαντάσματα.
Πες μας το όνομά σου.

(Αναρωτιέμαι ποιος απ'τους δύο είναι νεκρός)

Μικρέ εκεί πάνω τώρα στον παράδεισο,θα είσαι ήρεμος.
Οι μπάτσοι όλοι,είναι στην κόλαση..
Και συγχώρεσε τον.
Συνομήλικός σου είναι.
Μόνο πες του να σου πει,το όνομά του.

Τον ψάχνει ο Διάολος.
Να τον βα φτύσει..



Λέξεις..

Η Ελένη,έγραψε για μένα,το παρακάτω κείμενο..
Και την εξής αφιέρωση:
"Σε ένα μικρό παιδί..
Βαδίζει στις άκρες ονείρων..
Βαγγέλη θαρρώ το λένε.."

Image Hosted by ImageShack.us

Μπαίνω τώρα στον κόσμο του..
Μου έχει φτιάξει προσωπικό εισιτήριο
με φαντασματογράμματα πάνω σε μωβ σύννεφα..
Βλέπω ένα μικρό παιδί,
να αιωρείται στα δοκάρια της ξύλινης φωλιάς του..
Βυθίζει τα μάτια του στο άπειρο,
ελπίζοντας να το χωρέσει..
Στα τάστα μιας κιθάρας ζωντανής,
κάνει έρωτα με την ψυχή του..
Ωάρια εικόνων βολτάρουν ακατάπαυστα
στην ηλεκτρισμένη φαντασία του..
Περιμένουν, ανυπόμονα, να γονιμοποιηθούν
στο άγγιμα της στιγμιαίας τρέλας..
Τρίζουν τα τζάμια από ενέργεια..
Φωτογραφικούς σελιδοδείκτες βάζει στα όνειρά του,
μη τυχόν και του ξεφύγει αράδα..
Δεν ξέρει να μιλάει αυτό το παιδί..
Μόνο να ουρλιάζει..
Δεν ξέρει να αρθρώνει λέξεις αυτό το παιδί..
Μόνο να παίζει κυνηγητό μαζί τους..

Θα του φέρω καραμέλες σήμερα..
Κίτρινες..
από αυτές που του αρέσουν..
Θα τις ακουμπήσω πάνω στα φαντασματογράμματα..
Ξέρω..θα τις βρει..

Ελένη σε ευχαριστώ πολύ.
Έχουν γράψει για μένα,άνθρωποι πολλοί και υπέροχοι..
Μα θα θυμάμαι πάντα τις λέξεις σου..


Σιμιγδάλι & Κανέλα..

Image Hosted by ImageShack.us


Θα ξημερώσει Σάββατο.
Και αυτό που νιώθουμε άβατο..

Μόνο εμείς πατάμε εκεί.
Ξυπόλητοι με μειδιάματα,τίγρεις
και βλέμματα σαν Κυριακάτικα Luna park..
Το ξέρω ότι πριν κοιμηθείς απόψε,έχεις κοιμηθεί αύριο..
Γιατί ότι νιώθεις για μένα,είναι πιο μπροστά από τον χρόνο.

Κοιμήσου σε παρακαλώ σήμερα,με τα μάτια ανοιχτά.
Για να με δεις όταν θα έρθω.

Πριν σε γνωρίσω,
δίπλα μου κάθε βράδι στο κομοδίνο,
είχα ένα ποτήρι νερό.
Τώρα;
Σιμιγδάλι και κανέλα..

Αυτή τη νύχτα,πατάω πλήκτρα στην τύχη & βγαίνεις εσύ..
Η καρδιά μου,κοιτάζει την ψυχή μου
και της προτείνει μια Κυριακάτικη βόλτα..

Υπομονή!
Σάββατο είναι.

Δε θυμάμαι ποτέ,να σου είπα πως χωρίς εσένα δεν ζω.
Δε στο είπα,γιατί δε το νιώθω.
Χωρίς εσένα μπορώ να ζήσω.
Αλλά δε μπορώ να πεθάνω..



Ανήλικη νεράιδα..

Image Hosted by ImageShack.us

Θέλεις να μου δείξεις την ταυτότητα σου;
Να δω ηλικία και χρώμα ματιών.
Να δω την ημερομηνία λήξης σου.
Να δω την φωτογραφία μου.
Σε ξέρω λίγο. Πόσο λίγο; όσο λίγο τρώω.

Θες να γίνω λίγο ψεύτης;
Δεν υπάρχεις στα Ακρόνειρα μου..
Με προτιμάς αληθινό όμως ε;
Κοίτα μέσα στην μαξιλαροθήκη μου.
Έλα άνοιξέ την δεν έχει κωδικό.
Μη φοβάσαι και μη ρωτάς τι είναι αυτό που βλέπεις.
Η καρδιά σου είναι.
Άσε κάτω το κινητό και μην τηλεφωνείς στο καρδιολόγο σου.
Τον σκότωσα χτες.
Γιατί δεν ήθελα να είμαι μόνο ο παιδίατρος σου..
Γιατί δε μου φτάνει να σου λέω μόνο κάνε α!

Μαζί μου δε χρειάζεται να πηδήξεις από το ένα γράμμα στο άλλο.
Απλά κοίτα πίσω σου!

Μαζί σου βάζω τα σεντόνια στο πλυντήριο.
Δεν έχουμε μαλακτικό μου λες. Τελείωσε.
Οκ. Φίλα με!

Κυριακή είναι μου λες.
Να ανοίξουμε την τηλεόραση.
Έχει cartoon.
Όχι μικρή μου! Από τότε που γεννήθηκες δεν υπάρχουν κινούμενα σχέδια.
Απλά σχέδια..
Δικα μας!

Ήρθες στην ζωή μου όπως φεύγει μια ζωή..
Θυμάσαι την πρώτη βόλτα στο Λούνα παρκ;
Τότε που μας έδιωξαν επειδή δεν είχαμε δει την ταμπέλα:

"Απαγορεύεται η είσοδος σε καρδιές άνω των 18 ετών"

 


Θα κάτσω Παναγία..

Image Hosted by ImageShack.us


Βοήθεια!
Φωνάζουν οι λέξεις που τις δολοφονείς καθημερινά δεσποινίς greeklish.
Νομίζεις ότι είναι τιμή σου,που αναφέρομαι σε σένα;
Ότι δεν έχω άλλα θέματα να καταπιαστώ;

Λάθος!
Σου έκανα πρόταση αφηρημένη και ουσιώδη.
Δεν ήξερα πως θα την βαφτίσεις σάπιο φρούτο.

Συγνώμη!
Απλά πίστευα όσα μου είχες πει.
Ότι με αγαπάς και ότι θα με περιμένεις πάντα να γυρίσω.
Και να που γύρισα και όχι μόνος μου.
Με μια καρδιά γριά και αθάνατη..

Εντάξει!
Κατάλαβα πως πνιγμένη είσαι στα λόγια.
Ζητάς πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τα έχεις μπερδέψει!
Δεν είμαι σκηνοθέτης και εδώ δεν είναι odision.
Η γαμημένη ζωή σου είναι και θα σε κόψεις..

Οκ!
Νομίζεις οτι στα χώνω πάλι.
Σιγά μην με έχεις ψυχολογήσει κι όλας.
Μια φορά ο Θεός με ψυχολόγησε μόνο.
Τότε που ήρθα στο γεμάτο θαύματα νησί σου.
Θαύμα είσαι κι εσύ..
Θα μπορούσε το νησί σου να βγάλει πολλά φράγκα και από σένα.
Αλλά εκτός από τα πρόστυχα μάτια σου,
τι άλλο μπορεί να προσευχηθεί γονατιστό μπροστά σου;
Συνήθως εσύ είσαι γονατιστή..

Μη μου λες πάλι ότι ψάχνω αφορμές για τσακωμούς.
Βαρέθηκα να λες ανούσια πράγματα.
Αλλά και αν ακόμα συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Αν τυχόν είμαι έτοιμος να σου σπάσω τα μούτρα..

Δώσε μου ένα φιλί και θα κάτσω Παναγία!



Κοπάδι γάντια..

Image Hosted by ImageShack.us

Δε παίζει τίποτα η τηλεόραση σήμερα;
Δεν την έχω στην πρίζα θα μου πεις..
Μα δε βλέπεις ότι στις 2 εκείνες τρύπες,
είναι σφηνωμένες οι γωνίες της ζωής μου;

Η μοναδική καμπύλη που είχα κάποτε,είναι το χαμόγελό σου!
Και η μοναδική ευθεία εκείνη η αδιέξοδος,που με κέρασες καλοκαιριάτικα..

Δε θα γράψω το όνομά σου στον τίτλο της σκέψης μου.
Αλλά σίγουρα ξέρεις ότι μιλάω για σένα.
Όχι γιατί μου λείπεις,ούτε για κάποιον άλλο μελό λόγο.
Απλά επειδή πάντα νόμιζες ότι κάτι ήσουν για μένα.
Έτσι και αυτή εδώ την νύχτα.
Γράφω για σένα μήπως και με ψαρώσω!
Πως κάτι νιώθω ρε γαμώτο και για σένα.
Γιατί όπως φαίνεται,άλλον εκτός από μένα,δε μίσησα..
Τελειώνει η μπαταρία του βηματοδότη μου.
Προλαβαίνω να γράψω 2 γραμμές,μου ψιθυρίζει ο Θεός.

Ένα κοπάδι γάντια με κυνηγάει!
Προσπαθεί να μην αφήσω το αποτύπωμά μου,στην ζωή σου..



40 μέρες..

Image Hosted by ImageShack.us


Σαρκοβόρες υποσχέσεις,γίναν κουμπάρες μας..
Μας κηδέψαν σε παράνομο εκκλησάκι.
Λίγο έξω απ΄τη κόλαση.

Λυμένα κορδόνια μας κοιτούν και αναρωτιούνται για μας.
Πως και έχουμε μπερδέψει,τόσο τις ζωές μας..
Ζωές με αυτοκόλλητα χρειαζόμασταν τελικά!

Αγκαλιές γεμάτες σκουριά,αλλάξαν χρώμα στις μέρες μας
και σταμάτησαν να λένε παραμύθια στις νύχτες μας..

Πετάξαμε όλα τα ρολόγια στα γενέθλιά μου.
Θυμάσαι;
"Πάντα μαζί" Φωνάζαμε!
Χαρούμενοι σα παιδιά που τρώνε καραμέλες.

Εκείνο το βλέμμα που σου άρεσε,ακόμα το έχω.
Χωρίς να ξέρω που κοιτάζω τώρα πια όμως.

Και βάζω στην γλώσσα μου καυτά ροφήματα.
Μέντα και δυόσμο!
Μα πως να ξανακαεί ένα καμένο δάσος;

Πέρασαν χρόνια,για να γράψω για σένα.
Στο είχα πει μια νύχτα του Μαΐου.
Πως γράφω μόνο για νεκρούς.

Και έκλαιγες και έφτυνες παράπονα.
Πως δεν έχω γράψει ποτέ κάτι για σένα.

Απόψε ήρθε η σειρά σου!

Parking ψυχής..

Image Hosted by ImageShack.us


Είδα 7 φεγγάρια;
Ηλιοβασίλεμα που μιλούσε άπταιστα Ελληνικά;
Θάλασσα ακίνητη και προσοχή;

Ναι!
Όταν δεν υπάρχουν πολυκατοικίες να στα κρύψουν,αυτά βλέπεις..

Αλήθεια δε χρειάζεται στάλα αλκοόλ να τα δεις αυτά.
Ούτε ανούσιες,ουσίες..
Θες μόνο να έχεις υγεία μέσα σου.
Να πάψει να σε ενδιαφέρει η ζωή του παραδίπλα.
Αλλά ο θάνατος του δίπλα..

Να μη βλέπεις τηλεόραση,
νομίζοντας ότι με τα σαμπουάν κατά τις πιτυρίδας,
θα διώξεις την λευκή σκόνη που σου κλείνει το μάτι..

Να φοβάσαι.
Ναι να φοβάσαι!
Την ψευδαίσθηση ότι δε φοβάσαι τίποτα..

Ο κόσμος δε θα αλλάξει από εσένα λες στην παρέα σου.
Μα ο κόσμος άλλαξε από σένα.
Έγινε ότι μυρίζεις..
Ψοφίμι!
Και ας λες ότι μάλλον σκότωσαν,κάποια γάτα στην γειτονιά..

Αναρωτιέσαι αν αυτά που γράφω σε αφορούν;
Όχι βέβαια.
Είναι τόσο καλή η ουτοπία,
που δύσκολα ξενοικιάζεις το σπίτι σου από εκεί..

Κι εγώ που τα γράφω γνωρίζω την ευθύνη μου.
Πρέπει να σε σκοτώσω!

Εσένα που δε ζεις
και πιάνεις τσάμπα,
το parking μιας ψυχής..


Ηρέμησε! 7 ρίχτερ ήταν..

Image Hosted by ImageShack.us


Σεισμός!

Και δε κρύβεσαι κάτω από τραπέζι.
Γιατί δεν έφαγες ποτέ εκεί.
Κάτω απ'το κρεβάτι τρέχεις κατευθείαν.
Πάνω του έφαγες πολλές φορές..
Το κρεβάτι σου άψυχο.
Σαν τα όνειρα και τους οργασμούς που έκανες εντός του!
Ετοιμάζεται να σου δώσει ένα έμψυχο γκούπ..

Άκουσες τον ήχο από την t.v να σπάει.
Ίδιο ήχο σπασίματος,με το μέλλον σου..

Έσπασε και το ψυγείο σου.
Το δεύτερο κρεβάτι σου.
Εκεί δε κοιμόσουν κάθε Σάββατο;

Σπάει ότι γυάλινο υπάρχει στο σπίτι σου.
Καλά που έχεις σε περιτύλιγμα την καρδιά σου..
Και ευτυχώς που είναι ήδη κομμάτια..

Φόβος σε έχει κυριεύσει.
Φοβάσαι και τρέμεις.
Μήπως δεν ζήσεις άλλο.
Και πως θα σχολιάσεις αύριο συνανθρώπους;

7 ρίχτερ
Όσες και οι αισθήσεις σου.
Δύο παραπάνω από εμάς έχεις.

1.Την αίσθηση της ντυμένης αλήθειας.
2. Την αίσθηση της γυμνής ζωής σου..



Ψάχνω τελείες..

Image Hosted by ImageShack.us


Ψάχνω τίτλο για να βάλω στην νύχτα μου.
Να την πω παρθένα;
Μπα!
Δε της πάει καθόλου..
Θα την πω νονά γιατί πάντα αυτή με βαφτίζει..

Ψάχνω σπίρτο να δολοφονήσω ένα ρεσώ.
Ξεχασμένο και βρώμικο.
Σαν τα μυαλά μου..

Ψάχνω αφορμές να πεθάνω..
Και περισσότερες για να ζήσω..

Ψάχνω ένα άδειο σώμα,να το κάνω ντουλάπα.
Να βάλω τα ρούχα μου τα άπλυτα.
Τις γκρι ιδέες.
Τα φανταστικά συναισθήματα.
Και την ραδιοφωνική μου φωνή..

Ψάχνω κόκκους αγάπης.
Για συμπλήρωμα στην έρημο!

Ψάχνω ρέστα να δώσω στον Θεό.
Αγόρασε την έμπνευσή μου..

Ψάχνω τελείες.
Σε κώμα όλες είναι!
Χρόνια τώρα.
Χάρισμα σου η πρώτη..

Ψάχνω να σου πω μια αλήθεια.
Θα σου πω ένα ψέμα όμως.
Σ'αγαπώ!



Μετά τη γιορτή..

Η μοναξιά είναι η δεύτερη μάνα μου..
Με λατρεύει!

Image Hosted by ImageShack.us

Πριν λίγο,πόλεμος χαμόγελων και μάχες καλής διάθεσης..
Πιάτα άδεια από αγάπη,διότι την φάγανε όλη,όλοι..

Ανακατωσούρα και το σαλόνι έχει τάση προς έμετου..
Από αυτά που δεν είδε..

Μπαλόνια αμέτρητα μου σερβίρουν ασφυξία.
Ψάχνω εκείνο που το φούσκωσες εσύ!
Μα εκείνο δε κάθησε ποτέ μαζί μας.
Στο μπαλκόνι την έβγαλε..

Μια βλεφαρίδα πεσμένη στο παρκέ κάθεται ανάσκελα..

Θέλει τα χάδια μου,μα δε μπορώ να σκύψω.
Πάντα όρθιος ήμουν.

Η τηλεόραση αιμορραγεί,.που δεν την κάνω παρέα χρόνια τώρα.
Ήταν μέχρι να βρω το κουμπί της!
Αυτό που γράφει οφ(ις) με κόκκινα γράμματα..

Και τώρα που έφυγαν όλοι τελειώνοντας η γιορτή..
Ξεκινάει η γιορτή της μοναξιάς μου.

Με θυμάμαι πάντα όταν με αφήνουν όλοι μόνο μου,να ζω..


Η μοναξιά είναι για μένα,ότι το τυρί για το ποντίκι.
Και μου αρέσει να πιάνομαι στην φάκα.
Έτσι εξασκώ το μυαλό μου να γίνεται εφευρέτης ελευθερίας..

Εκτός από την ζάχαρη,την φασολάδα και τις καραμέλες..
Ποτέ δεν είχα ανάγκη κανένα δίποδο..

Όταν αποκτήσεις άλλα δυο πόδια,θα σε αγαπήσω..
Μέχρι τότε,προσπάθησε να ισορροπήσεις με τα δύο..


Απουσιάζω..

Το κείμενο αυτό,το αγαπώ ιδιαίτερα διότι το παρουσίασα σε εξετάσεις,
στην δραματική σχολή που φοίτησα,
στο μάθημα του Γιάννη Ζουγανέλη "Απελευθέρωση εκφραστικών μέσων".

Αφιερωμένο σε όσους απουσιάζουν όταν ο εαυτός τους βρίσκεται ήδη εκεί..

Image Hosted by ImageShack.us


Είμαι μπροστά σας.
Με βλέπετε,αλλά δεν είμαι εδώ.


Απουσιάζω..


Λίγοι έχετε καταφέρει να σταθείτε απέναντι μου
και ταυτόχρονα να βρίσκομαι κι εγώ εκεί.
Λίγοι έχετε καταφέρει να βάλετε το χέρι σας στην τσέπη μου,
να βγάλετε την αγαπημένη μου πένα
και να γράψετε σε ένα λευκό χαρτί,λευκές λέξεις.
Λίγοι έχετε καταφέρει να δείτε πως τα μαλλιά μου ασπρίζουν.
Πως τα μάτια μου δακρύζουν σε ανύποπτους χρόνους.
Πως παρατηρώ ότι υπάρχει γύρω μου.
Πως φτιάχνω κολλάζ τις απλές στιγμές της καθημερινότητας
και τις βάζω εξώφυλλο στο βιβλίο της ζωής μου.
Πως αγαπώ το κίτρινο
και το μυρίζω από πολύ μακριά όπως ο καρχαρίας το αίμα.
Πως ένα παιδικό χαμόγελο με αφοπλίζει.
Πως φοβάμαι την ταχύτητα,
εκτός από αυτή που ζει μες στο μυαλό μου.
Πως θα μπορούσα να δημιουργήσω από το τίποτα κάτι,
από το κάτι ανάσα κι απ'την ανάσα αιωνιότητα.
Α! σας το είπα;
Γεμάτη απουσίες η ζωή μου.
Ναι το ξέρω ότι με βλέπετε,αλλά δεν είμαι εδώ.


Απουσιάζω..


Εντάξει συνήθισα να είναι γεμάτη απουσίες η ζωή μου.
Μα το παράπονο μου είναι,
πως μέχρι και οι παρουσίες είναι γεμάτες απουσίες.
Πως μέχρι κι εγώ απουσιάζω από την ζωή μου.
Και τόσα χρόνια έχω μαζέψει πολλές απουσίες.
Ίσως και να μείνω στην ίδια τάξη.
Ίσως και να πρέπει να ξανακάνω την ζωή από την αρχή.
Με άλλους καθηγητές σε διαφορετικά κτίρια,σε άλλες γειτονιές
ίσως και σε έναν άλλο πλανήτη.
Εκεί όπου οι απουσίες είναι παρουσίες.
Συγχωρήστε με που δε θα σας μιλήσω άλλο.
Αλλά..

Απουσιάζω..


Ντιγκ Ντογκ

Image Hosted by ImageShack.us

Με έβρισες, με κοίταξες ανόητα, ανισόρροπα, διάφανα και υπερβολικά μίζερα.

Σας έχω συνηθίσει εσάς που ψάχνετε, από ποιου Θεού μπαλόνι, ρούφηξα ανάσες.

Πετώντας μου λασπόνερα, μη νομίζεις ότι θα ταρακουνήσεις τη γη μου.


Έχω αδιάβροχο δέρμα και όταν θα κλαίς, δε θα μπορώ να σε νιώσω.

Ότι δε μ' αγγίζει, δε μ' αγγίζει..


Κατέθεσες τόσα ελαττώματα μου, μα ξέχασες το σημαντικότερο.

Πως πάντα στην ζωή μου έρχεται μια νύχτα, που αλλάζω κλειδαριά.

Την επόμενη πάει κάποιος να βάλει κλειδί, μα η πόρτα δεν ανοίγει ούτε με «σουσάμι άνοιξε»


Σε ρώτησα πόσες κουταλιές θέλεις στο τσάι και είπες σκέτο.

Μα εγώ, σου έβαλα μια κοφτή αλήθεια.

Ακόμα βήχεις..


Είσαι ένα ολόκληρο παραμύθι μόνη σου.

Εσένα δε σ έκανε μάνα.

Πελαργός σε έφερε..


Μου θυμίζεις ΑΤΜ που όποιος θέλει πάει, όποτε θέλει και βγάζει όσα θέλει.

Έτσι και η δική σου χαραμάδα ανοιχτή, για όποιον θέλει έναν οργασμό ντούκου..


Ξημερώνει και έρχεται εσωτερική αλλαγή.

Δε με πιστεύεις;

Δεν έχω κανένα λόγο να πω αλήθεια..


Θα αφήσω το παράθυρο ανοιχτό, όλη τη νύχτα.

Να σε πιάσει η Αστάρτη στον ύπνο.

Και να σου πει τα μαντάτα..


Είσαι έγκυος.

Αύριο γεννάς.

Την απουσία μου..


Μηδέν (0)

- Αφιερωμένο στους Γονείς μου -

Image Hosted by ImageShack.us


Σκυμμένο το κεφάλι και περιμένω σα μαριονέτα κάποιον να το σηκώσει.

Κοιτάζω χαμηλά και βλέπω εμένα,που παίζω με χυμένο μέλι σε ξύλινο πάτωμα.

Η μάνα απλώνει λερωμένα ρούχα και ο αέρας ξεχνάει να τα στεγνώσει.

Ο πατέρας κάνει 3 δουλειές και το 24ωρο τον έχει πιάσει κεφαλοκλείδωμα.

Τα αδέρφια έχουν το χρώμα μου και μπογιατίζουμε τα δωμάτια μας.

Σπίτια αλλάζουμε συχνά,μα οι αξίες ίδιες και απαράλλακτες.

Τα παιδικά μου χρόνια,σαν πρώτο χαρτζιλίκι.

 

Το κεφάλι σηκώθηκε σα κόμπρα και ψάχνει θύμα.

Αντίδοτο άφθονο ρέει μέσα μου και το πουλώ όσο όσο..

Κανείς δεν αγοράζει.

Δε τους το επιτρέπει το δηλητήριο.

 

Με όρθιο κεφάλι ας γράψω για μένα σήμερα χωρίς ντροπές και εξυπνάδες.

Είμαι άσχημος,μα είχα πάντα ωραίες κοπέλες.

Είμαι αδύνατος,μα τρώω χρόνια τώρα ψέματα.

Είμαι αμόρφωτος,μα μόρφωσα άλλους.

Είμαι ψηλός,μα δεν έφτασα ποτέ (κι ούτε) ψηλά.

Είμαι τσογλάνι,μα γι'αυτό με αγάπησαν οι λέξεις.

 

Είμαι αυτός που γελάει με τους άλλους στις κηδείες και ο νεκρός με χειροκροτεί.

 

Τόσα χρόνια δε κοιμήθηκα ούτε μια νύχτα μέσα σε ρολόι.

Μα κάποτε έκανα παρέα με έναν λεπτοδείχτη.

Έτρωγε έτρωγε έτρωγε..

Και τι κατάλαβε;

Κέρδισε μια έξωση από τον άλλο δείχτη επειδή δε χωρούσαν μαζί..

 

Είδα σαλιγκάρια να αφήνουν το καβούκι και να τρέχουν από φοβο.

Άνθρωποι! Άνθρωποι φώναζαν..


 

Αν συνεχίσω να γράφω θα γράφω μέχρι αύριο.

Και αύριο δεν έχω γενέθλια.

Μόνο σήμερα.


Για πρωινό έφαγα τα μισά μου χρόνια.

Τα άλλα μισά για βραδινό.


 

Αύριο θα είμαι πάλι μηδενικό.. (0)



Σκέψεις Θεϊκες..


Image Hosted by ImageShack.us

Με είπαν άθεο επειδή έφτυσα τον Θεό τους,που λατρεύουν από συμφέρον..
Αν δεν είχαν συμφέρον κι αυτοί,δε θα τον έφτυναν;
Με είπαν στρατιώτη,επειδή χτυπάω προσοχές στην αλήθεια..
Η αλήθεια που χτυπάει αναπαύσεις σε αυτούς,πως θα την πουν;
Ούτε άθεος είμαι αλλά και ούτε στρατιώτης.
Αν και αυτά τα 2 έχουν απόλυτη σχέση μαζί τους.
Σαν στρατιώτης κάποτε άθεος,πολέμησα με εχθρό τον Θεό θάνατο.
Και από τότε συνάντησα τον Θεό μου και όχι τον Θεό τους..

Εκκλησιές σκουριασμένες.
Ουρανοί εσταυρωμένοι.
Προσευχές σε χαρτί τουαλέτας.
Τάματα πνιγμένα σε αγιασμό.
Παπάδες manager άλλων παπάδων.

Και ο Θεός όλα αυτά να τα βλέπει καθημερινά..
Και να μας απειλεί πως αύριο θα βρέξει πινέζες!
Για να καρφώσουμε στον πίνακα παραπόνων τις ζωές μας..
Μας απειλεί πως αύριο θα βρέξει τόξα..
Και όποιος βρει το τόξο του έρωτα,πως θα ζήσει αιώνια..

Και ποιος σου είπε φίλε,πως θέλω να ζήσω αιώνια;
Γι'αυτό αύριο ενώ όλοι θα ψάχνουν την αιώνια ζωή,
εγώ θα ανεβώ στο ψηλότερο σημείο της πόλης..
Για να σας δω άνθρωποι να παρακαλάτε για αιώνια ζωή..
Να κοιτάτε ο ένας τον άλλο με απόλυτη αγάπη..
Αλλά αυτό μέχρι να δείτε κάποιον να βρίσκει το τόξο..
Τότε θα γίνεται ότι είστε πάντα..
Και θα αρχίσετε να τρώτε ο ένας τον άλλον..
Χωρίς να σας αρέσει η γεύση..
Μόνο και μόνο για το γόητρο..
Ποιο γόητρο ρε;
Οι νεκροί έχουν γόητρο;

Οι νεκροί έχουν γόητρο.
Τις αναμνήσεις τους..
Αλλά μέχρι να αποκτήσετε αναμνήσεις..
Θα είστε απλά νεκροί και τίποτα παραπάνω..




Εϊ! Μοναξιά! Πόσο ετών είσαι;

Image Hosted by ImageShack.us


Δέντρα άφυλλα.
Και η μοναξιά άφυλη,χτυπά όλες τις ηλικίες.
Έχει ω(ρ)άριο η μοναξιά;
Το βενζινάδικο εφημερεύει.
Μα η μοναξιά δε το επισκέπτεται ποτέ.
Είναι full πάντα.
Όπως και ο κάδος απορριμμάτων.
Καποιος πέταξε ένα ολοκαίνουργιο μαχαίρι.
Μα δε γεννήθηκε ακόμα ο φονιάς της μοναξιάς.
Εκατοντάδες αυτοκίνητα παρκαρισμένα.
Αναρωτιέμαι σε ποιο απ'αυτά κοιμάται η μοναξιά,
όταν την διώχνουν οι άνθρωποι..
Η κεντρική λεωφόρος γεμάτη.
Νομίζει ότι δε την βλέπω.
Αλλά κι αυτή τη φορά την μύρισα εύκολα.
Βρίσκεται σ'εκείνο το βυσσινί αμάξι.
Κάθεται στο πίσω κάθισμα και απολαμβάνει.
Τη σιωπή ενός "αγαπημένου" ζευγαριού.
Η μοναξιά πουλάει.
Κάνει νούμερα.
Την κάνανε μπλουζάκια αμάνικα.
Η μοναξιά δεν εχει χέρια άλλωστε.
Με τα δόντια σε γραπώνει!
Και τότε έχασες το παιχνίδι.
Σε κυρίεψε..
Ξέρω κάποιον που τη γλίτωσε κάποτε.
Από την μάγισσα μοναξιά.
Αλλά πέθανε λόγω απουσίας της.
Γιατί απλά όταν νιώθεις μοναξιά δεν είσαι μόνος.
Είναι κι αυτή εκεί..
Κάποια μωβ νύχτα στη σοφίτα μου.
Την ένιωσα να είναι εκεί.
Ποτέ δεν ήταν ξανά τόσο κοντά μου.
Και πριν προλάβει να φύγει την ρώτησα:
« Εϊ! Μοναξιά!
Πόσο ετών είσαι; »
Φωνή ξωτικού απλώθηκε παντού..
Και μου απάντησε:
« 33.
Ιούδα »



Voltες με ποιητές..


Αφιερωμένο σε κάθε αδύνατο ποιητή..

Image Hosted by ImageShack.us


Θέλω να μπω σε τρένο και να ερωτευθώ εκεί μέσα,τη γη που τρέχει έξω.
Εσύ έχεις το εισιτήριο μέσα σε εκείνο το κινηματογραφικό χαμόγελό σου.

Την πρώτη μέρα που ήρθα στον πλανήτη σου,σκέφτηκα να σε γνωρίσω.
Μα βλέπεις,έπρεπε να περάσουν χρόνια και μέρες και λεπτά και ήχοι.
Ο ήχος του αντίο και του σ'αγαπώ.
Του πρέπει,του μην,του δεν,του τώρα.
Και τώρα είσαι εδώ.

Εγώ που είμαι όμως;

Κλεισμένος σε καβούκι,ζωγραφισμένο από τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο.
Αμπαρωμένος σε βιβλίο που το υπογράφει ο Τάσος Λειβαδίτης.

Ποιητές και ζωγράφοι με περιμένουν στην γωνία του σπιτιού.
Κάθε απόγευμα κάνουμε βόλτα στο νησί όλοι μαζί.
Στα συρτάρια μου έχω προ(σ)κλήσεις τους..
Με ήθελαν πάντα στις χαρές τους.
Μα μόνο στις λύπες τους έκαναν πάρτυ.

Δεν είμαι ποιητής και ούτε θα γίνω ποτέ.
Γιατί δε ξέρω να γράφω.
Δε ξέρω να διαβάζω.
Δε σκέφτομαι και δεν έχω έμπνευση.
Δεν..
Δε γνωρίζω τίποτα από όλα αυτά.

Κάνω μόνο παρέα μαζί τους.
Φτάνει;


Νυχταντίο..

Image Hosted by ImageShack.us
alt


Μπορώ να σ'αγαπήσω για μια ολόκληρη ζωή!
Μπορώ να σε ερωτευθώ για πάντα!
Μπορώ να τυλίξω την ψυχή μου με κίτρινη κορδέλα
και να στη φέρω μπροστά στα ξυπόλυτα πόδια σου..
Μπορώ να κόψω τις καρδιές μας σε κομμάτια πίτσας και να τις φάμε μαζί..
Μπορώ να κάνω το εντός μου πούπουλα
και όταν παίρνεις αγκαλιά το μαξιλάρι να παίρνεις εμένα..
Μπορώ να γίνω γεννήτρια και να σου παρέχω πάντα ασφάλεια σε σταθερή τάση..
Μπορώ να σε ακούω να μου μιλάς για τα πιο άσχετα πράγματα
και να νιώθω ότι ακουω την Παναγία να μου ψέλνει προσευχές..
Μπορώ μεσα σε λίγα λεπτά να γίνω γιατρός χειρούργος,
για να αγγίξω τα σπλάχνα σου! (χωρίς γάντια)
Μπορώ να σου λέω πάντα αλήθεια..
Μπορώ να σ'έχω ευτυχισμένη..
Μπορώ να πάρω τα κιλά που μου λείπουν..
Μπορώ να ταξιδέψω όλο τον πλανήτη μαζί σου..
Μπορώ να γίνω φίλος με τους εφιάλτες μου όταν με κοιτάζεις..
Μπορώ να γίνω εχθρός με την συνήθεια..
Μπορώ να βρέξω όλο τον πλανήτη για σένα γοργόνα..
Μπορώ να αλλάξω «πουκάμισο» όταν με αγγίζεις..
Όπως τα φίδια..
Και να χωρέσουμε στο δικό σου..
Μπορώ να βάψω την άσφαλτο με το χρώμα του νου σου,
για να μεγαλώσουν τα ταξίδια μας..
Μπορώ να σου μιλάω τόσο τρυφερά,
που να ακούσουν την φωνή μου τα παιδιά όλου του κόσμου
και να μη φοβούνται πια το σκοτάδι..
Μπορώ να σε ξεχάσω σε μια νύχτα..


Θα ήθελες να είναι η σημερινή;



Νεκρό κλειδί..

alt


Όταν είσαι μέσα σε ένα δάσος που καίγεται,μυρίζεις και νιώθεις τον καπνό..

Στην θάλασσα βουτηγμένος και η γεύση της αλμύρας δίπλα σου..

Λιοντάρι στο ίδιο παγκάκι με εσένα κάθεται,ο φόβος εντός σου..

Όλα κοντά, δίπλα και μέσα..

 

Έτσι νιώθω και εγώ πως σε ερωτεύομαι.

Αργά μα σταθερά,που ο Θεός κοιτάζει και ανόητο με γράφει στα τεφτέρια.


Μπορώ αν θέλω να σε αγαπώ αύριο σαν ξημερώσει.

Μα δε θα ξημερώσει.

Θα μείνει η νύχτα έναν αιώνα εδώ να παίζω trivial μαζί της.

Ήρθε η σειρά μου!

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα ήταν υπαρκτά πρόσωπα;

Ναι, γιατί φιλήθηκαν.

Όχι, γιατί έσβησαν.

Υπαρκτό είναι μόνο το αιώνιο και χρωματιστό.

Το εδώ και το εκεί.

 

Κι αν με ρωτήσεις τι χρώμα έχω και που βρίσκομαι;

Θα σου αφήσω στις παλάμες ένα νεκρό κλείδι.


Η κλειδαρότρυπα ζωντανή στην εντατική.

Οι γονείς της λείπουν σε ταξίδι του μέλιτος.

Οι νοσοκόμες βάφουν τα νύχια τους μωβ.

Οι γιατροί βγάζουν χρήματα από φακέλους και βάζουν τις 10 εντολές.

 

Και εγώ σε μια γωνία πλέκω με το καρδιογράφημα ένα μονόχρωμο κασκόλ.

 

Για να έχεις έναν χειμώνα αμόρφωτο και ένα ζεστό σ΄αγαπώ..


 

Κι ας μη το νιώθω..



Γόμα & Σβήστρα..

alt


Δε θα πληρώσω τη ΔΕΗ,ούτε τον ΟΤΕ,ούτε την ΕΥΔΑΠ.
Δε θα έχω νερό,να ξεδιψάσει ο εγωισμός μου και μετά να πνιγεί σε μια κουταλιά νερό..
Δε θα έχω ρεύμα να φορτίσω το τώρα και να πάθει ηλεκτροπληξία το μετά..
Δε θα έχω τηλέφωνο να κάνω κλήση σε μένα και αναπάντητη στον Θεό..

Μόνο μια γόμα μου έμεινε μετά από τόσα χρόνια ζωής.
Στην πιο κατάλληλη στιγμή.

Τώρα που θέλω να σε σβήσω από τον πίνακα ανακοινώσεων.
Στο ανακοινώνω!
Πως όταν ξυπνήσω το πρωί δε θα θυμάμαι ούτε το όνομά σου.
Κι ας σε βάφτισαν ηλίθια..

Θες να κάνεις ερωτήσεις;
Γιατί ήμουν μαζί σου;
Γιατί το οξυγόνο έχει ανάγκη το υδρογόνο.
Νερό!
Ξενέρωσα όμως.
Γελάς με το κάθε τι.
Ακόμα και με το οτι βάζω αλάτι στον καφέ και ζάχαρη στην φασολάδα.

Στο είχα πει από την αρχή πως δεν είμαι άνθρωπος..
Σβήστρα είμαι!
Που σβήνει αξίες.
Αυτές των προϊόντων.
Τώρα δε θα είσαι άλλο μαζί μου.
Σε super market θα σε αφήσω όπως αφήνουν οι μανάδες τα παιδιά έξω από πόρτες..
Ούτε εκεί,δε θα σε θέλουν.
Είσαι χωρίς τιμή!

Εκτός από σ'αγαπώ ξέρεις να λες τίποτα άλλο;
Εγώ ναι.

Σβήνω!


Η βροχή εκδικείται..

alt

Χαρισμένο με πολλή αγάπη σε κάθε γαμημένο πολιτικό..


alt


Πες μας την αλήθεια φίλε!

Τι κάνεις τώρα που οι φλόγες υμνούν τον Διόνυσο;

Κοιτάς τις κάμερες και φτύνεις πλανήτες;
Λες οτι θα αλλάξεις τα πάντα φίλε.
Τι γνωρίζεις όμως,για την λέξη πάντα;

Έχεις αγαπήσει κάτι για πάντα φίλε;

Είμαι παιδί και με πληγώνεις φίλε.
Μου κλέβεις καθημερινά την πλαστελίνη μου
και πλάθεις κουλουράκια.
Είναι ο ρόλος της Γιαγιάς αυτός φίλε.

Μα ωχ! τι λέω;
Δεν υπάρχουν Γιαγιάδες πια.
Τις σκότωσες φίλε.
Κρατάς τη γη απ'το λαιμό και δε μπορεί να πάρει ανάσα.
Ούτε και αυτές..
Τους δίνεις ψίχουλα του κοντορεβυθούλη,
για ευχαριστώ,που σε όλη τους την ζωή δουλεύαν..

Καίς ζωές φίλε.

Και πως θα σβήσεις την Ελλάδα;
Με το νερό που έχεις στην κοιλιά σου;
Ή μήπως κάτι άλλο έχεις εκεί φίλε;

Το βλέπεις εκείνο το δέντρο φίλε;
Το μαύρο,ναι!

Μου λέει πως την είδες καλλιτέχνης φίλε.
Ζωγράφος!
Και παίζεις με τα χρώματα.
Κάνεις το πράσσινο,μαύρο και το κόκκινο,μαύρο.
Το κίτρινο,μαύρο και το μπλέ,μαύρο.

Γιατί έχεις αδυναμία στο μαύρο φίλε;
Μήπως γιατί έχει και αυτό σε σένα;alt

Δε θα φταίω εγώ,όταν μια μέρα θα κλαίς φίλε.
Θα έχει έρθει η βροχή μέσα σου.
Έτοιμη για εκδίκηση για τότε που είπες,
οτι η βροχή δεν υπήρξε ποτέ για σένα.
Πως οτι είναι άχρωμο δεν το βλέπεις.

Και το μαύρο δεν είναι χρώμα,
αλλά στον καθρέπτη,κοιτιέσαι πάντα σκύλε!



Δεν αγκαλιάζουνε τα γάντια..

alt


Είχα γνωρίσει κάποτε εκείνον..

Κοίταζε τηλεόραση και εκανε zapping στο παρελθόν του..
Άφηνε λευκές σελίδες στη θάλασσα και μέχρι να βουλιάξουν έτρεχε να ζήσει..
Έπινε νερό και εκανε γαργάρες,διάφανες λέξεις που αγαπούσε..
Πάντρευε τον έρωτα με την αλήθεια,σε εκκλησάκια απομονωμένα..
Ευχαριστούσε το Θεό,που οι παπαρούνες είναι ακόμα κόκκινες..
Το πρωί έπλενε το πρόσωπο του και σκουπίζονταν με πετσέτες θαλάσσης..
Ξορκίζοντας τα αλμυρά πρωινά..

Είχα δει κάποτε εκείνον..

Σε νεκροταφεία,να συζητάει με νεκρά λουλούδια και ζωντανούς ανθρώπους..
Σε φούρνους,να ψήνει αναρχική ζύμη και να ψήνεται από τα λάθη του..
Σε καφετέριες,να παίζει ντεκαφεινέ μουσική..
Σε πλοία,να τσακώνεται με τον Ποσειδώνα στο κατάστρωμα..
Σε άδεια δωμάτια,να ανοίγει βρύσες να πνιγεί το «κενό».
Σε εκκλησιές μέσα,να ανάβει ρεσώ..

Είχα αγαπήσει κάποτε εκείνον..

Που έβαζε στο αμάξι του όπισθεν και πήγαινε μπροστά..
Που εκανε graffiti πάνω σε φρυγανιές,με μαρμέλαδα φράουλα..
Που κοιτούσε τους ανθρώπους στα παπούτσια και τους έλεγε..
«Γιατί φοράτε τα βιβλία στα πόδια σας;»

Και τώρα είναι φυλακή.
Σκότωσε!

Εκείνους που αγκάλιαζαν με γάντια..

Καλά τους εκανε..


Τα "θα" που ανασαίνουν..

alt

Και γιατί να σου πω σ'αγαπώ;
Νομίζεις,πως νιώθω τόσα λίγα;

Αυτό που νιώθω για σένα..

Θα κάνει σκόνη την Ακρόπολη!
Για να χτίσουμε εκεί πάνω,το δικό μας σπίτι..

Θα δαγκώσει ιστορίες για αγρίους και θα τις δηλητηριάσει!
Για να έχουν τα παιδιά μας ιστορίες για ήμερους..

Θα νοικιάσει ταξί,για να πηγαίνει σπίτι της,την αιωνιότητα!
Να γίνει ο προσωπικός οδηγός της.
Περιμένοντας να μας καλέσει κάποτε,για ένα ποτό πάνω..

Θα κάνει τατουάζ στη θάλασσα.
Το μονόγραμμά σου..

Θα γράψει σκέψεις,πάνω σε χαρτονομίσματα!
Για να αγοράσω όλο τον κόσμο για σένα αγάπη μου..

Θα χαράξει όλες τις κιθάρες του πλανήτη.
Για να έχουν όλα τα τραγούδια,κάτι απ'τις ρυτίδες σου..

Θα πουλήσει εφημερίδες στο Θησείο μια Κυριακή πρωί..
Για να γίνει πρωτοσέλιδο η χρωματιστή σου μυρωδιά..
Τα λεπτά σου φρουτένια δάχτυλα..
Τα αλμυρά σου κοιτάγματα..
Ο καμβάς των φιλιών σου,
Που κάνει έρωτα με την ζωή-φρυγανιά μου..
Η νανουρίστρα καρδιά σου..


Και γιατί να σου πώ σ'αγαπώ;

Ποτέ δε μ'αρεσαν τα λίγα..



Και οι «Θεοί» αιμορραγούν..


Αφιερωμένο από καρδιάς στον Πατέρα μου..


alt


Γεννήθηκες μεγάλος!
Ενώ άλλοι γεννιούνται μικροί και μεγαλώνουν στην πορεία..
Ή ποτέ!

Γνωρίζεις πολύ καλά τι σημαίνει χούντα!
Άσχετος όμως,στο τι σημαίνει φούντα..

Έφερνες από πολύ μικρός χρήματα στο σπίτι σου.
Στα «ρούφαγε» η μητέρα σου.
Χωρίς να σου ρουφήξει και τον εσωτερικό σου πλούτο..

Το μουστάκι σου τεράστιο.
Σαν την αξία της ανθρωπιάς.
Το κουβαλάς μια χαρά,μισό αιώνα τώρα..

Μεγάλωσες και έκανες οικογένεια..
Πήρες το 0 και το μεταμόρφωσες σε άλλα νούμερα..

Δεν είχες ποτέ λακκούβες μέσα σου..
Ούτε σηματοδότη!
Τώρα θα έχεις βηματοδότη.
Για να σου δείχνει τα βήματα.
Προς την Αγιοσύνη..

Σήμερα έκανες επέμβαση.
Επειδή η καρδιά σου,ξέχασε να μετράει σωστά.
Και είχε αριθμίες.

Σε φέρανε στο θάλαμο..
Κάποια στιγμή,το σεντόνι κουνήθηκε αθόρυβα..
Και είδα μια κηλίδα αίμα
,στο στήθος σου αριστερά..

Τα κατάλαβα όλα.
Και τώρα απλά ξέρω.
Γνωρίζω..



Χάθηκαν οι πόρτες..

alt


Έχασα το σκουλαρίκι μου σήμερα.
Εδώ και ώρες και σένα.
Αυτό το είχα πάνω στο αυτί κρεμασμένο.
Και σένα κρεμασμένη πάνω σ'ένα όνειρό μου.
Τι είναι άραγε πιο βαρύ;
Να σηκώνεις ένα σταυρό ή ένα όνειρο;
Να ανεβαίνεις τον Γολγοθά ή τον ουρανό;
Θα φορέσω ένα παλιό κρικάκι που έχω.
Κάποτε κρεμόσουν εκεί πάνω σαν παπαγάλος.
Και συλλάβιζες το άρωμά μου..
Την ουσία μου και το είναι μου..

Με κοίταξες ποτέ βαθιά με τρέλα;
Όπως κοιτάει ο ναυαγός το πλοίο να έρχεται..
Όπως κοιτάει το σπίρτο λίγο πριν το ανάψεις..
Όπως κοιτάει μια νότα την πένα..
Όπως κοιτάει ο τυφλός..

Τα μαλλιά μου συνεχίζουν να μεγαλώνουν μακριά σου.
Αδέρφια,με την απόσταση..
Όχι την χιλιομετρική,αλλά την ψυχική!
Τα έχω δέσει με εκείνο το κόκκινο κοκαλάκι σου.
Κόκκινο σαν θάλασσα.
Γεμάτη αίμα από φλέβες χρυσού..
Εκείνο που μου χάρισες,μια νύχτα στο Θησείο.
Βωμός εγώ και η Τέταρτη μια θυσία..
28 Φεβρουαρίου.
28 αισθήσεις.
28
έτη.

Αριστερά μου ένα παράθυρο.
Πόρτα δεν υπάρχει πουθενά όμως.
Και το έχω ανοίξει μήπως φανείς..

Σου είπα κάποτε πως:
«Μυρίζεις παρελθόν»
Μα το άρωμα χάθηκε απ'όταν έφυγες.
Και τώρα το δέρμα μου μυρίζει παρόν.
Ένα παρόν που ψάχνει 'παιδικές χαρές'
Να ζυγιάσει σε μια τραμπάλα,
την παρουσία σου με την απουσία σου..


Αποτυπώματα του αντίχειρα .

alt


Τα σύννεφα σκιτσάρουν την ηχώ τους σε ένα παλιό χαρτί..
Εκείνο που γράφαμε κάποτε την λέξη «πάντα»

Σας εχει πνίξει ποτέ μια λέξη;
Σα το νερό που σε πνίγει,χωρίς να σε πιάσει από το λαιμό!
Και οι ανάσες ψάχνουν μάταια ένα μπαλόνι,να το ρουφήξουν..

Οι Θεοί δε πλήρωσαν τους λογαριασμούς τους..
Τους έκοψαν το νερό και το ρεύμα.
Πίνουν τις προσευχές μας ανάμεσα σε φλόγες κεριών..

Ο κύκλος
των χαμένων ποιητών,μαζί με την τετράγωνη λογική μας..
Κάνουν διακοπές στο τρίγωνο
των Βερμούδων..

Συνέχεια μες στα προ-σχήματα οι ζωές μας..

Δεν μπορω άλλο να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή.
Κανείς δεν μπαίνει.
Ούτε ο αέρας!
Τον δολοφονήσαν τον Μάη του '98 σε μια αποθήκη..

Ένας φακίρης ζει πάνω στην γλώσσα μου..
Τα λόγια καρφιά,τα αντέχει..
Τα αναρχικά σάλια;

Είσαι έτοιμη να δηλητηριάσεις την αγκαλιά μου;
Φυσικά και είσαι..
Να κόψεις ολόκληρο κομμάτι από το αποτύπωμα του αντίχειρα;
Άνετα θα το κάνεις..
Να βγάλεις στον πλειστηριασμό την άχαρη μούρη μου;
Ευχαρίστησή σου..

Εδώ στο νησί έγινα super ήρωας όμως..
Η αγκαλιά μου ψαρεύει πουλιά στο λιμάνι..
Η άχαρη μούρη μου ποζάρει στην ζωγράφο-Κυριακή..

Και ένα αποτύπωμα του αντίχειρα..
Έρπει σε συρματοπλέγματα!
Προς την καρδιά
  σου..


Το ματωμένο φυγείν αδύνατον..

alt

Σε ονειρεύτηκα ολόγυμνη.
Με μια λευκή σελίδα να κρύβει τα γήινα..
10 δάχτυλα δραπέτες με άσυλο τις ρωγμές των αποτυπωμάτων μου.
Η ματιά σου να παίζει σκάκι με μια ροζ επιθυμία.
Βασίλισσα μου,νίκησες στην 21n κίνηση..

Ήξερες ότι σε αγαπούσα λίγες μέρες πριν,
ο Θεός μάθει,πως μπορεί να φτιάξει κόσμο;

Στην 7 προηγουμένη ζωή μας,
ήμασταν πάνω σε κιθάρα και οι 2!
Εσύ η χορδή:
ΜΙ σπάσεις ποτέ..
Εγώ η χορδή:
ΡΕ δε θα σε αφήσω ποτέ..

Κι όλα είναι παρελθόν τώρα πια.
Αφού κοιμόμαστε μαζί..
Ακούω την ανάσα σου να με καλεί στον πυρήνα σου..
Και σου λέω σ'αγαπώ!
Και σου μιλάω μέχρι να γίνουν τα μάτια σου πορτοκαλί.
Και αυτό το ηλιοβασίλεμα,δεν έχει ημερομηνία λήξεως.
Και σου μιλάω,μέχρι να μάθουν Ελληνικά τα σάλια σου..
Και σου μιλάω..
Και αποκοιμιέσαι στην αγκαλιά μου.

Και εγώ συνεχίζω να μιλάω,με μια σου
κηλίδα αδιαθεσίας..



Εφταψυχόζουμο..

alt

Μη με αγγίζεις όταν βάφω τα αστέρια μπλε..
Υπάρχει κίνδυνος να γίνουν βυθός.
Να βυθιστεί το φεγγάρι.
Έχεις δει ναυαγισμένο φεγγάρι έτοιμο να πεθάνει;
Είναι ακριβώς ίδιο με τα μαλλιά σου..
Με τα μαλλιά σου όταν μου πνίγουν τις επιθυμίες..

Το δέρμα σου δηλητηρίασε τον Ρωμαίο και την Ιουλιέττα..

Σε φοβάμαι..
Εσένα και τον έρωτα όταν τον έχεις αγκαλιά.
Με κοιτάτε και οι 2 σαν να είμαι παιδί σε κολυμπήθρα.
Με βαφτίζετε «συρτάρι κλειδωμένο»
Το κλειδί σε τάφο οικογενειακό.

H άκρη των χειλιών σου,αποκεφάλισε τον Ιωάννη τον βαπτιστή..

Μη με κοιτάς που είμαι δακρυσμένος.
Τα θέλω τα δάκρυα,να τα βάλω στο μίξερ.
Και τα γρανάζια δε θα αντέξουν.
Τα πιο σκληρά δάκρυα μου χάρισες..

Ο αστράγαλος σου ανάστησε τον Ιούδα.
Για να προδώσει ξανά..
Κάποιον Χρήστο..

Δεν είχα ξαναδεί κοπέλα να καίγεται με σεντόνια κόκκινα
..
Να σκοτώνει γάτες για να τις στύψει.

Μηπως και πιει 7 ψυχές μαζεμένες..

Μια άκρη της απάντησης . .

alt

Με ρωτάς τι σημαίνει Ακρόνειρο.
Εντάξει.
Ακρόνειρο σημαίνει:


Να πετάξεις τα κορδόνια σου.
Και να δένεις τα παπούτσια σου,με το ουράνιο τόξο..
Να ρίξεις στο γάλα του μπαμπούλα,την πιο δηλητηριασμένη λέξη σου.
Και να πάψουν τα παιδιά,να φοβούνται πια το σκοτάδι..
Και να πάψουν οι μεγάλοι,να φοβούνται πια την μέρα..
Να καταδώσεις κάθε σου εγωισμό.
Και να ξορκίσεις τον δικαστή,να χαρίσει ισόβια..
Να ανάβεις κεριά στο δωμάτιο σου.
Και να περνούν οι αναμνήσεις,μέσα απ'τις φλόγες..
Να χειροκροτεί το φως,μέσα σ αυτό το τσίρκο του πανικού σου.
Να έχεις παντρευτεί με θρησκευτικό γάμο,την έμπνευση.
Και να σας χωρίσει μόνο ο θάνατος.
Και να σας ενώσει πάλι η επόμενη ζωή..
Να μη γλείψεις ποτέ τον καθρέφτη σου.
Και να φτύσεις κατάμουτρα,τα μικρόβια που ζουν πάνω του..
Να κοιμάσαι με ποιητές σε παγκάκια.
Και το πρωί για πρωινό,να τρώτε λέξεις ληγμένες..
Να μιξάρεις μια «καλημέρα» και ένα «άντε και γαμήσου».
Και να τα δώσεις δώρο γενεθλίων σε κάθε πλάσμα που σε ζηλεύει..
Να γυρίσεις όλα τα νησιά της Ελλάδας.
Και οι ντόπιοι να σε θεωρούν άγαλμα ελευθερίας στο «Αμερικάνικο» νησί τους..
Να γράψεις σε κέντρο απεξάρτησης,το σ'αγαπώ σου.
Και μετά από χρόνια να το προφέρεις υγιές
Να κόψεις χιλιάδες κομμάτια την ταυτότητα σου.
Και όταν τα ενώσεις,να έχεις βρει την ταυτότητά σου..

Με ρωτάς τι σημαίνει Ακρόνειρο.
Εντάξει.
Ακρόνειρο σημαίνει:



Να voltάρεις το φεγγάρι..





Τρ ενώ εσύ λείπεις..

alt

Δε προλαβαίνω να βγάλω εισιτήριο.
Χμ!
Και πότε έγινε ένα εισιτήριο «stop» στις διαδρομές μου;
Άλλωστε ποτέ δεν έμαθα την σημασία των πινακίδων..
Δεν χρειάστηκε,διότι δεν υπάρχει κ.ο.κ στο μυαλό μου!
Τσακώνονται οι ραγες,το ποια φταίει που δεν ήρθαν ποτέ κοντά..

Μια σκεπή ενός σπιτιού μας ακολουθεί,από την αρχή του ταξιδιού.
Ποιος θα πρωτοσκεπάσει το εγώ του να μη κρυώνει;
Το δικό μου εγώ,ήδη βρίσκεται στην έξοδο κινδύνου και περιμένει..

4 πάπιες στον πρώτο σταθμό,με κοιτάζουν άγρια!
Η αλήθεια είναι ότι δε τις εκανε ποτέ παρεα η αλήθεια μου.
Βλέπεις η αλήθεια μου,δεν εκανε ποτέ την πάπια..

Η θέση 55 που κάθομαι,θυμίζει εσένα και εμένα.
Διότι,όποιο 5 και να βάλεις πρώτο,πάλι το ίδιο νούμερο θα βγει.

Ένας ήλιος κέρμα-λεμόνι,τυφλώνει σαν τον έρωτα.
Δε θα κλείσω την κουρτίνα.
Θα αντέξω με αγκαλιά την προσμονή των τούνελ..

Λίγο χιόνι,εχει δημιουργήσει πάγο. Ποιος θα τον σπάσει;
Ίσως η καλή μου νεράιδα με μια δακρυσμένη μολότοφ!

Ένα κενό αέρος που είχα νιώσει πριν αρκετά φεγγάρια,
σ'ένα αεροπλάνο Ρόδο προς Αθήνα,τώρα κάθεται στη διπλανή κενή θέση..

2 έγχρωμα παιδιά μιλάνε δυνατά σε μια ασπρόμαυρη γλώσσα που δε γνωρίζω!

Κάθε διαδρομή έχει και ένα μη..

Το ηλιοβασίλεμα δεν ήρθε σήμερα. Μας ξέχασε!
Εδώ ξεχάσαμε εμείς να είμαστε άνθρωποι και δε θα συγχωρήσουμε έναν ήλιο;

Πίνω ένα καφέ βαρύ βουτώντας μέσα του,ένα ντεκαφεινέ όνειρο..
Ένα όνειρο που δεν βγήκε ποτέ από το σπίτι του.
Ένα όνειρο που δεν πήγε σχολείο..
Ένα όνειρο που κάθε πρωί τρέφεται από σελίδες..
Και το μονόγραμμα,ακόμα ζωντανό και ανέπαφο!

Πολύ μακριά διακρίνω ένα χωριουδάκι.
Έχει κάτι το παράξενο όμως.
Τα φώτα δεν είναι σταθερά και αναβοσβήνουν σε έναν χρυσό ρυθμό..
Μπαίνω κι εγώ στο ρυθμό και νιώθω κάτοικός τους!

Είμαι στο βαγόνι 2.
Πάλι δεύτερος γαμώτο!
Πάλι με πρόλαβε το ντοπαρισμένο παρελθόν μου!
Πάλι έκοψε το νήμα.

Κλέβω το νήμα και στο βάζω κορδέλα στα μαλλιά..
Αγάπη μου!


Φιδόσκυλα..

alt


Μ'αρέσει να κυκλοφορώ σαν χαζός στην πόλη.
Δημιουργώ διάφορα τικ στο πρόσωπο μου.
Με κοιτάνε περίεργα.
Δεν έχουν ξαναδεί άτομο με ειδικές ικανότητες.
Χαζεύω πινακίδες αυτοκινήτων και φτιάχνω λέξεις.
Δε θα έλεγα πως είμαι ευφυής ούτε χαζός.
Τρελός σίγουρα.
Και μη αναρωτιέστε πως είμαι έξω ακόμα.
Μα όλα τα τρελά βρίσκονται έξω.
Μέσα,είναι η λογική..

Πονάει το δόντι μου και ψάχνω φαρμακείο.
Μα κανένα ανοιχτό,γιατί σήμερα εφημερεύουν τα ανθοπωλεία.
Είναι η γιορτή των ερωτευμένων..
Γιορτάζει ο έρωτας.
Αν ήταν η γιορτή της συνήθεια όμως..
Θα γιόρταζαν περισσότεροι..

Κάποτε είδα πάνω σε ένα ρινγκ την αγάπη με την συνήθεια.
Άδοξο τέλος για την αγάπη..
Nok aout στον 1 γύρο.
Καθόλου θέαμα,καθόλου αγωνία.
Από τότε η συνήθεια με πλήρης έπαρση τριγυρνάει στα bar.
Μπαίνει σε σπίτια σε αμάξια σε..
Παντού!
Στο μοναδικό μέρος που δε τόλμησε να πατήσει,
είναι το φτωχικό της αγάπης.
Η οποία στην αυλή της,έχει 7 φιδόσκυλα!
Έρποντας,μυρίζουν συνέχεια το έδαφος..
Και δηλητηριάζουν κάθε κομμάτι γης,
που απλά έχει συνηθίσει να υπάρχει..


Σήμερα άφησα τα φιδόσκυλα μέσα μου,ελεύθερα..




Η γειτονιά της λογικής

alt

Με κοιτάς που χαστουκίζω μια σταγόνα βροχής και με ρωτάς:
«Έχεις τρελαθεί; Τα έχεις χάσει; Είσαι καλά;»
Όχι δεν έχω τρελαθεί γιατί είμαι ήδη τρελός!
Και ξέρω καλά που μένει η λογική,αλλά δε γουστάρω καν τη γειτονιά της.
Μονό ως αναρχικός,επισκέπτομαι το μέρος που ζει..
Σπάω με λοστό ασημένιο,τα παράθυρα της.
Γιατι εκεί καθρεφτίζεται το εγώ μου το νεκρό!
Ασημένιο λοστό..
Γιατί το ασήμι το φοβάται,το βαμπίρ εγώ μου!
Αλλάζω το όνομα στο κουδούνι της και γράφω ορφανοτροφείο.
Γιατι πάντα ορφανή ήταν η λογική μου,έως τότε που την είχα..
Μπαίνω στο υπνοδωμάτιο της και καίω όλα τα album φωτογραφιών της..
Γιατί η λογική δε χρειάζεται αναμνήσεις,όταν είναι η ιδια ανάμνηση!
Βάζω να παίζει το αγαπημένο της τραγούδι πολύ δυνατά.
Εκείνο που εχει μόνο μια σειρά για ρεφραίν.
«Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα»
Ξεκρεμάω όλες τις κουρτίνες να μπει τρελό φως.
Να την πνίξει η λάμψη μια τρελής ζωής κάποιου παιδιού!
Αφήνω ένα σημείωμα στο ψυγείο από χαρτί αφορμής και μελάνι αιτίας..

Και φεύγοντας..
Γράφω με ένα σκουριασμένο σπρέι στους τοίχους,συνθήματα ανορθόγραφα!
Γιατί ένα αιώνιο νόημα,δε παίζεται ανάμεσα σε ο και ω..
Ούτε σε η και οι και ι και ει..
Και εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν..



Παιδιού απορίες..

alt

Πίνω καυτό τσάι.
Με γεύση «μου λείπεις»
Και εμένα με πίνουν καυτά ερωτήματα.
Με γεύση «πεθαίνω»


Αναρωτιέμαι..
Αν αγάπησα ποτέ κάποιον εκτός από τον εαυτό μου..
Και αν τελικά αγάπησα και μένα..


Γιατί σε παράτησα;
Εκείνη την νύχτα που έδενες τα κορδόνια της ζωής σου..


Γιατί ο γιατρός είπε πως δε θα έχω ποτέ πρόβλημα με την καρδιά μου;
Γιατί μάλλον δεν έχω καρδιά;


Γιατί το κάθε σου φιλί μου προκαλεί βήχα;
Και το μοναδικό σιρόπι είναι να κοιταχτώ στον καθρέφτη..


Αναρωτιέμαι..
Αν ο έρωτας ήταν δημόσιος υπάλληλος..
Θα δούλευε για μας τους πολίτες;


Αν μπορώ με αναπηρικό καροτσάκι να γυρίσω τον κόσμο..
Και γιατί με ανάπηρο μυαλό τριγυρίζουμε στον κόσμο;


Γιατί το τατουάζ στο χέρι μου είναι χαμαιλέων;
Έχει πάρει το χρώμα μου..
Παραλίγο και τη ζωή μου..


Γιατί η κιθάρα μου έχει μόνο εμένα φίλο;
Ποτέ δεν έκανε παρέα κανέναν άλλο..
Μήπως είναι απροσάρμοστη;
Μηπως έχει ψυχολογικά προβλήματα;
Μηπως είναι γλοιώδης;
Μήπως παίζει μόνο ψεύτικες νότες;
Μήπως πληγώνει αθώα ακόρντα;
Γι'αυτό ταιριάξαμε;


Γιατί ο ουρανός δεν έχει βαρεθεί;
Τα σύννεφα,τα αστέρια,τον ήλιο,το φεγγάρι;
Και γιατι εγώ σε βαρέθηκα πριν καν σε γνωρίσω;


Γιατί όταν αυτοκτονήσω θα με πουν δειλό;
Αυτοί δεν είναι δειλοί που δε ζούνε;


Άνθρωποι για σας γράφω..

alt

alt

Οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο κι εγώ τη ζωή..
Ποιος είναι ο δειλός;

Οι άνθρωποι λατρεύουν το φεγγάρι κι εγώ τον ήλιο..
Ποιος είναι ο ρομαντικός;

Οι άνθρωποι διαβάζουν ποίηση κι εγώ τα μάτια τους..
Ποιος έχει επίπεδο;

Οι άνθρωποι παίζουν θέατρο κι εγώ σπουδάζω θέατρο..
Ποιος είναι ταλέντο;

Οι άνθρωποι πνίγονται στη θάλασσα κι εγώ σε μια κουταλιά νερό..
Ποιος δεν επιπλέει;

Μην βιαστείτε άνθρωποι να απαντήσετε..
Παγίδα είναι!
Το ξέρω πως έχετε συνηθίσει να πιάνεστε σε παγίδες όπως τα ζώα.
Μα δε διαφέρετε σε τίποτα απ'τα ζώα.
Εκτός απ'το ότι έχουν καρδιά!
Εκτός απ'το ότι έχουν άγραφους νόμους που τηρούν!
Και όχι νόμους γραμμένους..
Γραμμένους!
Εκτός απ'το ότι ξέρουν να ζουν «ανθρώπινα»
Κατά τα άλλα ίδιους θα σας έλεγα..
Μα βλέπετε αυτά που σας χωρίζουν με τα ζώα δεν είναι λεπτομέρειες..
Είναι πολύπλοκα παζλ,που ποτέ δε θα καταφέρετε να λύσετε.
Ούτε καν να μετρήσετε τα κομμάτια.
Πως ρε άνθρωποι θα μετρήσετε τα αμέτρητα κομμάτια αυτού του παζλ;
Αφού δεν μπορείτε να μετρήσετε μερικά λιγοστά δικά σας κομμάτια..
Αρχίστε λοιπόν το μέτρημα τώρα,όπου κι αν είστε,ότι κι αν κάνετε..
Και κάπου θα με βρείτε όταν τελειώσετε ώστε να μου πείτε το νούμερο..
Να το παίξω στην ρουλέτα μήπως και κερδίσω τίποτα..

Εγώ παίζω κάθε μέρα τυχερά παιχνίδια και οι άνθρωποι μεταξύ τους..
Ποιος είναι τζογαδόρος;


Οι (α)λύκοι στη χώρα των πνευμάτων

alt
alt


Διάφανοι σε γυροφέρνουν,
με μάτια που σφραγίζουν εικόνες τρόμου πάνω σου..
Παντρεμένοι με τους εφιάλτες σου..
Σε εκείνον τον γάμο εσυ ήσουν απών..
Ήσουν στα βαφτίσια της ζωής σου..
«νεκρή» την βάφτισαν.
Μην ουρλιάξεις!
Γιατί είναι ουρλιαχτοφάγοι..
Διαπεραστικό το βλέμμα τους,
ακτινογραφεί λεπτομερώς κάθε σου σπλάχνο..
Επισκέπτες της παγερής νυχτιάς,
ποθούν τη γεύση της σαρκός σου..
Τη σάρκα της ψυχής σου..
Έλκονται απ'το λαμπερό της φως,
μαγνητίζονται απ' τα χρώματα που'χαν λησμονήσει..
Δεν τρέφονται με αίμα..
Μα μην έχεις την ελπίδα πως θα γλιτώσεις..
Ελπιδοφάγοι είναι..
Και θα ρουφήξουν το μεδούλι των ελπίδων σου,
μέχρι να ομολογήσεις πως πέθανε και η τελευταία..
Μα εσύ νιώθεις οικεία με την καταχνιά τους..
Γιατί και οι εφιάλτες σου την ίδια όψη έχουν..
Το λειψό που σου προσφέρουν δε σου πάει..
Απόψε θα φυλάξεις το δικό σου ύπουλο καραούλι..
Καμπύλη θα γεννήσεις..
Αφού ξέρεις τι φοβούνται πιο πολύ..

Ένα σου χαμόγελο..




Χαρισμένο Στην Nocturna_ που το γεννήσαμε μαζί αυτό το όμορφο παιδί..
Ευχαριστώ Ελένη..

Δεν έχει σελίδες η ζωή σου - Γίνε εσύ σελίδα

alt

Ροχαλίζεις.
Εκφράσου τουλάχιστον στον ύπνο σου.
Αφού δεν εκφράζεσαι ξύπνιος.
Έχεις ερωτευθεί την σκιά σου.
Γιατί είναι η μόνη που σε ακολουθεί..
Τα όνειρα οι στόχοι και η ζωή περπατάνε αντίθετα.
Φωνάζεις αλλά δεν σε ακούνε.
Δεν έχει ψυχή η φωνή σου!
Δεν έχει φωνή η ψυχή σου!
Βγάζεις τα σκουπίδια κάθε βράδι με τα ίδια ρούχα.
Με το ίδιο βλέμμα.
Με την ίδια μουδιασμένη σου ροζ γλώσσα.
Με το ίδιο περπάτημα.
Με την ίδια μαλακία που σε δέρνει!
Κάθεσαι με τις ώρες πάνω από τον κάδο.
Μιλάς μαζί τους.
Σε καταλαβαίνουν απόλυτα.
Έχετε κοινή πορεία.
Κοινή κατοικία.
Χωματερή είναι και το σπίτι σου.
Και τι έγινε που έχεις βιβλία με ποίηση;
Έχεις μιλήσει ποτέ μαζί της;
Ναι έχεις δίκιο!
Μια φορά σου μίλησε και σου είπε:
«Κατάλαθος ήρθες στον πλανήτη.
Φύγε σωστά τουλάχιστον.
Φύγε γρήγορα.
Καταλάθος σου μίλησα κι εγώ»

Ήταν η μόνη καθαρή στιγμή της ζωής σου..
Η μόνη στιγμή!
Γιατί δεν έχεις στιγμές.
Καμιά στιγμή δεν σε περιμένει.
Οι στιγμές σε έφτυσαν με το που γεννήθηκες.
Μάζεψε όλα τα σάλια και βάλε το κεφάλι σου μέσα..
Πνίξε τον εαυτό σου να πάρεις αξία!
Έστω στις εφημερίδες.
Για ένα μόνο πρωινό..

Piano τις στιγμές μου..

alt
alt

alt

Στην πόλη:
Φανάρια κόκκινα απειλούν πως δε θα πρασινίσουν ποτέ.
Ποιητές κοιμούνται σε παγκάκια.
Όνειρα που δεν κοιμούνται ποτέ.
Κορίτσια βιάζονται να μεγαλώσουν.
Αγόρια δεν βιάζονται.
Όποιος βιάζεται αστράφτει;

Στην τουαλέτα:
Χαρτιά υγειάς λευκά περιμένουν τις λέξεις μας.
Απορρυπαντικά γίνονται το πρωινό μας.
Μια βρύση στάζει το όνειρό μας.
Θεέ υδραυλικέ γιατί μας έστησες;

Στο τρένο:
Ελεγκτές έπαψαν να ακυρώνουν εισιτήρια και ακυρώνουν ζωές.
Παράθυρα καθρέφτες με είδωλα στο ειδώλιο.
Επιβάτες στην θέση των αποσκευών.
Αποσκευές στην πρώτη θέση.
Χειρολαβές κινδύνου έτοιμες να πάρουν αξία.
Ακρωτηριασμένοι άνθρωποι με τι θα τις τραβήξετε;

Πηγαίνω σε 365 κηδείες το χρόνο..
Μόλις σιδέρωσα το αγαπημένο μου πουκάμισο!
Είμαι έτοιμος και για την αυριανή..

Ανοιχτά μάτια & κλειστά κομμάτια

alt


Ξύπνησα.
Και ένα μικρό μου όνειρο κοιμάται ακόμα.
Το χαζεύω πως κοιμάται.
Δε θέλω να του χαλάσω τον όμορφο ύπνο.
Ίσως να με βλέπει και στο όνειρο του.
Άλλη μια μέρα που δε θα πάει σχολείο.
Κάποιες μέρες έκανε κοπάνα.
Και κάποιες άλλες κοιμόταν για βδομάδες.
Θα του ετοιμάσω το γνωστό πρωινό.
Μια αγκαλιά-φρυγανιά που θα την αλείψω με πολύ μέλι-φιλί.
Το ψωμί δε του αρέσει.
Λατρεύει τον ήχο από το σπάσιμο της αγκαλιάς.
Το όνειρο μου έχει μέσα στο στόμα του την αγκαλιά μου.
Και όταν η γλώσσα του κάνει έρωτα με την αγκαλιά,
Εγώ κάνω έρωτα με το όνειρο..

Κοιμήθηκα.
Και μια σκέψη μου μόλις ξύπνησε.
Λιοντάρι το όνομά της.
Δράκος το επώνυμό της.
Ζούγκλα το μυαλό μου..
Παραμύθι η καρδιά μου..

Πέθανα!
Και η αγάπη μου για σένα αναστήθηκε.
Αγαπώ πάλι.
Ποτέ δεν έπαψα.
Επισκέψεις είχα.
Από λευκή κοπέλα.
Χειμερία νάρκη τη φωνάζουν.
Πάλι καλοκαίρι.
Πάλι στο όνειρο σε είδα.
Πάλι ξύπνησα.
Πάλι κοιμήθηκα.
Πέθανα.
Και πάλι αναστήθηκα..

Μάτ αιος Βασιλιάς..

alt

Σπάσανε απόψε οι ζωές μας..
Τσαλακώθηκε το περιτύλιγμα των σκέψεών μας..
Μάτωσαν οι άμυνες..
Κατηγορηθήκαν τα βλέμματα..
Αδιαφόρησε η νύχτα για όλα αυτά..
Χωρίσαμε!
Και τώρα σου χρωστάω 1 ευχαριστώ!
Μπορεί και 2!
Και 1000 ίσως..
Τώρα μπορώ με ένα πιρούνι να φάω τη σούπα μου..
Να ακουμπώ την παλάμη στο χώμα και να φυτρώνει συκιά..
Σε μια συκιά λένε κρεμάστηκε ο Ιούδας..
Μια θηλιά σε καλεί στο πάρτυ της..
Εσένα και την αφή σου..
Που ότι αγγίζεις γίνεσαι νονά του..
Ψέμα το βαφτίζεις..
Το Πάσχα τους παίρνεις μελομακάρονα..
Και τα Χριστούγεννα λαμπάδα..
Έτσι μπερδεμένα όλα είναι μέσα σου..
Μέχρι την μέρα που θα γίνει το μπαμ..
Μέχρι να απογειωθεί το αεροπλάνο της αλήθειας..
Και γκρεμίσει τους δίδυμους πύργους σου..
Η Βασίλισσα σου θα κοιτάει φοβισμένη..
Οι στρατιώτες σου θα το παίζουν τρελοί για να γλιτώσουν..
Τα άλογά σου θα έχουν λογική και θα σε φτύσουν..
Ο Βασιλιάς σου θα αλλάξει ρούχα..
Θα φορέσει ένα παλιό τζιν..
Για να ξεγλυστρίσει από τις ευθύνες..
Ματ!
Σου φωνάζω τώρα που φεύγω από την ζωή σου..
Και εσυ δεν καταλαβαίνεις τίποτα..
Νομίζεις ότι φωνάζω τον τίτλο κάποιας ταινίας..
Εδώ δεν εχει κάμερα γλυκιά μου..
Ένα φορείο έχει μόνο..
Που έρχεται να μαζέψει το Βασιλιά σου..
Από τα ξεθωριασμένα σου ασπρόμαυρα τετράγωνα..
Που δεν έχουν τετράγωνη λογική..
Παρά μονο ψοφίμια..
Εκεί γλίστρησε ο Βασιλιάς σου..


Φωτογραφία δραπέτης

alt
Τι ήμασταν εμείς;
4 πατούσες σε παράλληλη πορεία..
Ίχνη επαίτες έξω από τον ηλεκτρικό σταθμό..
Δερμάτινη μπάλα ενός κακομαθημένου πλουσιόπαιδου..
Τραγουδάκι που δεν έφτασε ποτέ μα ποτέ σε χείλη..
Και είχα φανταστεί τόσα για μας..
Όχι αυτά όμως..
Άλλα!

Τι ήθελα να ήμασταν εμείς;
2 νεκροί καρφιτσωμένοι σε καθρέφτη..
Να καθρεφτίζεται η ζωή μας..
2 ξερά φύλλα που μας συνθλίβει μια παλάμη..
Αυτός ο ήχος να τρελάνει την ελπίδα που μας δέρνει..
2 τρελοί σε παιδικό σταθμό..
Γιατι από μικρό και από τρελό..
Μαθαίνεις την αλήθεια..
1 να ήμασταν γαμώτο.
1!

Γιατι τα σκέφτομαι όλα αυτά;
Με τι αφορμή;
Με τι αιτία;
Μια φωτογραφία σου δραπέτευσε!
Από το κλειδωμένο συρτάρι.
Το καναρίνι τσιρίζει σε ήχους σειρήνας!
Την έπιασαν τελικά 2 λέξεις μου.
Αυτές που στα είχαν μαζεμένα.
«Σ'αγαπώ»

«Αφήστε την ελεύθερη»
Φώναξα!
Αφήστε την να πάει εκεί που ανήκει.
Δεν ανήκει στο παρόν.
Τίποτα δεν ανήκει στο παρόν.
Γιατι απλά δε το ζω..

Σήμερα Γεννήθηκα


  alt
alt


Αυτή τη νύχτα θέλω να γράψω για μένα.
Να μιλήσω για μένα.
Να νιώσω εμένα.
Θέλω να με πείτε εγωκεντρικό.
Να με χαρακτηρίσετε αυτάρεσκο.
Να με κριτικάρετε με λύσσα.
Να δηλώσετε ότι γράφω σαχλαμάρες.
Να με απειλήσετε ότι δε θα με ξαναδιαβάσετε.
Να πετάξετε μαύρο χρώμα στις σελίδες μου.
Να προκαλέσετε διακοπή ρεύματος στις φράσεις μου.
Να σπάσετε τις καραμελένιες μου λέξεις.
Να βάλετε χειροπέδες στα δάχτυλά μου.
Για να μην ξαναγράψω ποτέ..
Να μου κλείσετε το στόμα με λευκή μονωτική ταινία.
Για να μην ξαναφτύσω μέσα στο πλυντήριο σας..
(δε θέλετε καθαρά τα «ρούχα» σας)
Θέλω να μη με κάνει κανένας σας παρέα.

Σα τη μικρή Ελένη.
Που δε την παίζουν οι φιλενάδες της.

Θέλω να φωνάξετε πως είμαι ο Πινόκιο!
Και ότι ζω μέσα στο ψέμα.
Θέλω να μου σπάσετε το λαιμό.
Για να μην ξαναγυρίσω ποτέ προς την δύση σας..
Μα ότι και να μου κάνετε..
Όσο και μίσος να βάλετε στην τούρτα γενεθλίων μου.
Τα κεράκια θα ανάψουν.
Και ένα μικρό κερί θα περπατήσει προς το δάσος..
Όλα θα καούν!
Το κόκκινο μόνο θα γλιτώσει.
Η κοκκινοσκουφίτσα!
Και η μεγάλη ποιήτρια καρδιά μου!
Που θα αναγνωριστεί μετά το θάνατό της..
Και η ψυχή μου θα είναι πάντα η καλύτερη αναγνώστρια της!